پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠١ - نكاتى از سيره و تاريخ حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

دشمن بوديد، خدا در دل‌هاى شما الفت و مهربانى انداخت و به لطف خداوند همه برادر [دينى‌] يكديگر شديد.[١]

اى مردم، اين، على بن ابى طالب است كه گنجينه خداوند [و اندوخته‌اى‌] براى امروز و فرداى شما مى‌باشد. هركس او را امروز و فردا (تا واپسين دم زندگى) دوست داشته، از او پيروى كند، به پيمانى كه با خداوند بسته وفا كرده و وظيفه خود را به انجام رسانده است و هركس امروز و فردا با او دشمنى ورزد، روز قيامت و درحالى‌كه حجتى و برهانى براى خداوند ندارد، كور و كر پا به عرصه محشر خواهد گذارد.

اى مردم، مبادا فردا در حالى شما را ببينم كه دنيا را [چونان عروس‌] به حجله ببريد، اما اهل بيت خود را پريشان حال، بى‌سامان، اندوه‌زده، ستمديده و خونشان روان شده، ببينم! [اى مردم،] از پيروى از گمراهى [و گمراهان و تشكيل‌] شورا براى [برپايى و حاكم كردن‌] نادانى بپرهيزيد.

[اى مردم بدانيد كه‌] اين امر (امامت و جانشينى) صاحبان و نشانه‌هايى دارد كه خداوند در قرآن از آنان نام برده است و من آنچه را كه بدان فرستاده شده‌ام به شما شناساندم و رساندم، «اما شما را بسيار مردم [بدبخت‌] نادانى مى‌بينم.[٢]

مبادا پس از من كفر ورزيده، مرتد شويد و بدون شناخت و علم، كتاب خدا را تأويل و براساس هواى نفس، بدعتگزارى كنيد، چرا كه هربدعت و گفتارى كه مخالف قرآن باشد، مردود و باطل است.

[هان اى مردم بدانيد كه‌] قرآن، پيشواى هدايت است كه راهبرى دارد كه با حكمت و برهان و موعظه نيكو، به سوى آن راهبرى مى‌كند. جانشين و ولى امر پس از من، امر قرآن را در دست دارد. او [جانشين،] وارث دانش، حكمت‌

[١] . آل عمران/ ١٠٣.

[٢] . احقاف/ ٢٣.