پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٩ - مصادر و روش شناخت

٥. اى هشام، سپس آنان را كه كيفر حضرتش را نشناخته [و نسبت به آن‌] تعقل نمى‌كنند ترسانده، مى‌فرمايد: «سپس ديگران را هلاك كرديم. و در حقيقت، شما بر آنان صبحگاهان و شامگاهان مى‌گذريد، آيا به فكر فرو نمى‌رويد».

٦. اى هشام، آن‌گاه روشن كرد كه خرد، همراه علم است، چنان‌كه مى‌فرمايد: «و اين مثل‌ها را براى مردم مى‌زنيم و جز دانشوران، آن‌ها را در نيابند».

٧. اى هشام: آن‌گاه خداوند آنان را كه خرد نمى‌ورزند نكوهش كرده، مى‌فرمايد: «و چون به آنان گفته شود: از آنچه خدا نازل كرده است پيروى كنيد، مى‌گويند: [نه،] بلكه از چيزى كه پدران خود را بر آن يافته‌ايم، پيروى مى‌كنيم. آيا هرچند پدرانشان چيزى را درك نمى‌كرده و به راه صواب نمى‌رفته‌اند [باز هم در خور پيروى هستند]؟» و نيز فرموده است: «قطعا بدترين جنبندگان نزد خدا، كران و لالانى‌اند كه نمى‌انديشند» و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «و اگر از آن‌ها بپرسى، چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده است؟ مسلّما خواهند گفت: خدا. بگو: ستايش از آن خداست، ولى بيشترشان نمى‌دانند».

٨. سپس كثرت را نكوهش كرده، مى‌فرمايد: «و اگر از بيشتر كسانى كه در زمين مى‌باشند پيروى كنى، تو را از راه خدا گمراه مى‌كنند» و نيز فرموده است: «ولى بيشتر آنان نمى‌دانند» و «بيشتر آنان نمى‌توانند حدس بزنند».