پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٩ - دستگيرى امام كاظم عليه السلام

اين داستان، نمونه‌اى از بى‌شمار دسيسه‌هايى است كه يحيى بن خالد برمكى به دستور و تحريك هارون الرشيد طراحى كرد تا اهداف دستگاه ستمكار عباسيان را جامه عمل بپوشاند.

پس از اين زمينه‌سازى‌ها بود كه شتابزده، به‌طور پنهانى و دور از چشم امت اسلامى، امام كاظم عليه السّلام را بازداشت و زندانى كرد تا مبادا مسلمانان طرفدار امام عليه السّلام از محل زندانى بودن حضرت، آگاه شوند.

دستگيرى امام كاظم عليه السّلام‌

پس از آن‌كه هارون الرشيد به زيارت قبر منور پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله رفت و در آن‌جا با امام كاظم عليه السّلام برخورد كرد، دستور داد تا امام عليه السّلام را دستگير كنند.

مأموران هارون، امام عليه السّلام را كه بالاى سر جدش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در حال نماز بود، بدون اين‌كه اجازه دهند نماز خود را به پايان ببرد، دستگير كرده، غل و زنجير بر دست و پاى امام عليه السّلام گذاردند. امام كاظم عليه السّلام در آن حال، دردمندانه خطاب به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله درد دل خود را چنين باز گفت: به محضر تو رسول خدا شكايت مى‌كنم.[١]

اين اقدام خليفه مورد نكوهش مردم قرار گرفته، امت را در اين مصيبت، اندوه‌زده كرده بود. دست‌اندركاران حكومتى از برآشفتن مردم هراسان شده، ترسيدند كه مبادا دستگيرى امام عليه السّلام انگيزه‌اى شود تا مردم عليه حكومت و اركان آن قيام كنند. اين بود كه دو شتر آماده كرده، يكى را به سمت بصره‌

[١] . عيون الاخبار ١/ ٨٥ حديث ١٠.