پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٥ - هدف دوم برآوردن نياز مؤمنان

سقف زندان قرار نگيرى (زندانى نشوى)، تيزى دم شمشير هرگز تو را گزند نرساند و بينوايى و فقر هرگز به خانه‌ات راه نيابد.[١]

از «على بن طاهر صورى» نقل شده است كه گفت: «يكى از دبيران «يحيى بن خالد» والى ما شد. مقدارى به عنوان مخارج سالانه بدهكار بودم و يحيى آن را از من مطالبه مى‌كرد و بيم آن داشتم كه با دادن بدهى‌ام به بينوايى دچار شوم (سرمايه زندگى‌ام بر باد رود). به من گفتند كه يحيى شيعى مذهب است، اما مى‌ترسيدم نزد او بروم و در صورتى كه شيعه نباشد و به آنچه خوش ندارم گرفتار شوم. از اين‌رو تنها راه حل خود را نزد خدا ديدم. لذا آهنگ حج كردم و به ديدار «صابر» (موسى بن جعفر «ع») رفتم و شرح حال خود را با حضرت در ميان گذاشتم. امام كاظم عليه السّلام خطاب به والى، نامه‌اى نوشت به اين شرح:

بسم الله الرحمن الرحيم. إعلم أنّ للّه تحت عرشه ظلّا لا يسكنه إلّا من أسدى إلى أخيه معروفا، أو نفّس عنه كربة، او أدخل على قلبه سرورا، و هذا أخوك، و السلام؛

به نام خداوند بخشايشگر مهربان. بدان خداى را زير عرش سايه‌اى است، كسى در آن قرار مى‌گيرد كه در حق برادر خود نيكى كند، اندوهى از او بزدايد يا دل او را شادمان كند و اين برادر توست و السلام.[٢]

گرفتن خراج به صورت ظاهر و بازگرداندن آن در نهان، از ديگر مصاديق برآوردن نياز مؤمنان است. على بن يقطين در پى رهنمود امام كاظم عليه السّلام اين رويّه را در پيش گرفت. او روزى به امام كاظم عليه السّلام گفت: «در مورد تصدى و

[١] . همان/ ٤٤٣ حديث ٨١٨( خبر ضمان) و حياة الامام موسى بن جعفر عليه السّلام ٢/ ٢٨٦- ٢٨٧( به نقل از اختيار معرفة الرجال/ ٤٤٣ حديث ٨١٨).

[٢] . تمام اين خبر و مصادر آن را در بخش‌هاى پيشين آمده است.