پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٤ - ويژگىهاى روزگار مهدى عباسى

مصادره كرده بود و مهدى آن‌ها را به امام كاظم عليه السّلام بازگرداند.

سوم: زمانى كه امام كاظم عليه السّلام در حكومت مهدى عباسى فعاليت خود را دنبال كرد و آوازه حضرتش فراگير شد مهدى سياست تشدّد و سخت‌گيرى را عليه امام عليه السّلام به كار گرفت. او حضرت كاظم عليه السّلام را به بغداد خواند او را در همان جا زندانى كرد، سپس او را به مدينه بازگرداند.[١]

اين فراخوان امام عليه السّلام، در اواخر خلافت مهدى بود. در همين زمان، مهدى طرحى ريخت تا به وسيله «حميد بن قحطبه» امام را بكشد. او نيمه‌شبى حميد را فراخواند و به او گفت: «اخلاص و ارادت پدر و برادرت نسبت به ما از روز روشن‌تر است، اما نسبت به ارادت تو بى‌خبريم.

حميد گفت: جان و مالم را فدايت مى‌كنم.

مهدى گفت: اين كار را توده مردم نيز مى‌كنند.

حميد گفت: جان و مال و همسر و فرزندانم را فدايت مى‌كنم. مهدى پاسخى نداد.

حميد ادامه داد: جان و مال و همسر و فرزندان و دين خود را فدايت مى‌كنم!

مهدى گفت: خدا خيرت دهد!

در اين‌جا مهدى از حميد بن قحطبه پيمان وفادارى نسبت به گفته‌اش گرفت، سپس به او دستور داد تا سحرگاهان به‌طور ناگهانى امام كاظم عليه السّلام را بكشد. آن‌گاه مهدى به بستر رفت و تن به خواب سپرد. در خواب [امير المؤمنين‌] على [عليه السّلام‌] را ديد كه به مهدى اشاره مى‌كرد و اين آيه را

[١] . قرب الاسناد/ ١٤٠؛ بحار الانوار ٤٨/ ٢٢٨ حديث ٣٢؛ مالكى اين مطلب را در الفصول المهمه/ ٢١٦ و شبلنجى در نور الابصار/ ١٦٥ آورده است.