پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٤ - القاب امام

كنيه حضرت‌

امام عليه السّلام بدين كنيه‌ها خوانده مى‌شد: ابو الحسن، ابو الحسن الماضى، ابو ابراهيم، ابو على و ابو اسماعيل.

القاب امام‌

القاب حضرت نشانه گوشه‌هايى از شخصيت و شكوه و عظمت امام كاظم عليه السّلام است كه به ترتيب مى‌آيد:

الف) امام را «صابر» مى‌خواندند، زيرا در برابر انواع سختى‌ها و آزارهايى كه از سوى حاكمان ستمگر و جائر نسبت به حضرتش روا داشته مى‌شد، صبر پيشه مى‌كرد.

ب) ديگر لقب حضرت «الزاهر» (درخشنده) بود، چرا كه حضرتش با اخلاق و بخشندگى خيره‌كننده‌اش كه خلق و خوى جدش پيامبر اكرم را تداعى مى‌كرد، درخشيده بود.

ج) از ديگر القاب آن حضرت «عبد صالح» بود. او را از آن‌رو عبد صالح لقب دادند كه بسيار عبادت مى‌كرد و در فرمانبردارى از خداوند كوشا بود تا آن جا كه با گذشت زمان در عبادت ضرب المثل شد. راويان حديث نيز آن حضرت را با اين لقب مى‌خواندند، مثلا راوى مى‌گفت: «حدثنى العبد الصالح»؛ عبد صالح مرا حديث گفت.

د) «سيد» نيز از القاب آن حضرت است، زيرا او از مهتران و سروران‌