پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩ - بخش نخست امام كاظم عليه السلام در يك نگاه

بخش نخست امام كاظم عليه السّلام در يك نگاه‌

امام موسى بن جعفر عليه السّلام معروف به «كاظم الغيظ» (فروبرنده خشم) هفتمين پيشواى مسلمانان پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، يكى از پرچم‌ها و نشانه‌هاى هدايت الهى در جهان اسلام و خورشيدى فروزنده از خورشيدهاى معرفت در ميان بشريت است كه هماره در اين خاكدان پرتوفشانى مى‌كند. او از خاندان پاكى است كه پيامبر عظيم اسلام آنان را همسنگ قرآن خوانده و راهبران خردورز كشتى هدايت، مأمن و پناهگاه الهى و اركان مستحكم جهان دانسته است. امام موسى عليه السّلام از درخت بلند و تناور رسالت، ثمره بوستان پر خير و بركت علوى جايگاه و خزانه دانش حضرت ختمى مرتبت، درى از درهاى وحى و ايمان و معدنى از معادن علم خداوند است.

حضرتش در سال ١٢٨ ق. روزگار پايانى حكومت امويان زاده شد و با روزگار فروپاشى اين خاندان كه به نام خلافت رسول الله در سرزمين اسلام به تباهى پرداختند و نيز آغاز پيدايش حكومت عباسيان كه با شعار «الرضا من آل محمد صلّى اللّه عليه و آله؛ حاكم مورد رضايت از آل محمد» بر مركز حكومت و رهبرى جهان اسلام سلطه يافتند، معاصر بود. دو دهه از عمر مبارك خود را در سايه پدرش حضرت جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام زيست و از سايه‌سار دانش پدر گرامى و مدرسه و مكتبى ربانى كه با پرتو فراگير خود، جهان اسلام، بلكه تمام بشريت را