پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٩ - بخش نخست ويژگىهاى عصر امام كاظم عليه السلام

بخش نخست ويژگى‌هاى عصر امام كاظم عليه السّلام‌

منصور عباسى پس از به‌شهادت رساندن امام صادق عليه السّلام و سركوب قيام‌ها و انقلاب علويان در روزگار خود، نه تنها سياست جبارانه خود را نسبت به علويان تغيير نداد، بلكه درحالى‌كه ترسى از ايشان بر زندگى او سايه افكنده بود، با سينه‌اى آكنده از كينه و دشمنى اين خاندان، شيوه خود را پى گرفت و عرصه را بر آنان به شدت تنگ كرد. بيگناهان را به سياهچال‌ها افكنده، زندان را بر سر ايشان ويران مى‌كرد و برخى را زنده‌زنده در ميان ستون‌ها قرار مى‌داد.

جاسوسانى را گمارد تا او را از تمام فعاليت‌هاى علويان باخبر كنند. آنان نيز به منظور جلب‌نظر خليفه و خوش خدمتى هرحركتى را كه از علويان مى‌ديدند پس از تحريف و دروغ‌سازى به اطلاع خليفه مى‌رساندند.

از ديگر سو، منصور جريان‌هاى الحادى، مانند غلات و زنديقان را آزاد گذارده بود تا در ميان مردم نفوذ فكرى كرده، آنان را به گمراهى كشيده و از مسير اهل بيت عليهم السّلام منحرف كنند. او همچنين برخى از عالمان سست عنصر را به خود نزديك كرد تا مهر تأييدى بر حكومت او باشند و به آن مشروعيت دينى بخشند. وضع حاكم بر آن روزگار را و نيز بيم و هراسى كه بر آن دوره سايه‌