پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٧ - امام كاظم عليه السلام و تقويت پايگاه امامت

حضرت در شگفت شدند، چرا كه گمان نمى‌كردند حضرت كاظم عليه السّلام زبان آنان را بداند. آن‌گاه حضرت [با زبان آنان‌] به او فرمود: مبلغى به تو مى‌دهم و تو به هر يك از آنان سى درهم بده.

بردگان درحالى‌كه از محضر امام خارج مى‌شدند، با يكديگر مى‌گفتند: او از ما به زبان ما آشناتر است و اين، نعمتى است كه خداوند بر ما ارزانى داشته است.

على بن ابى حمزه مى‌گويد: پس از رفتن بردگان به امام كاظم عليه السّلام گفتم: اى پسر رسول خدا، ديدم كه با اين حبشيان به زبان حبشى سخن مى‌گفتى!

حضرت فرمود: آرى.

گفتم: به آن برده سفارشى فرموديد كه ديگران را از آن مستثنا كرديد؟

حضرت فرمود: آرى. از او خواستم تا سفارش مرا نسبت به آنان به گوش گرفته، با آنان رفتارى نيك داشته باشد و هريك را هرماه سى درهم بدهد، چرا كه گفتارش نشانه كمال و دانش برتر او نسبت به آنان بود و او شاهزاده است. از اين‌رو او را به سرپرستى آنان گماردم كه او [در عين اين‌كه شاهزاده است، اما] درستكار است.

آن‌گاه فرمود: شايد از اين‌كه به زبان حبشى با آنان سخن گفتم شگفت‌زده شدى؟

گفتم: آرى به خدا

حضرت فرمود: شگفت‌زده مشو، زيرا آنچه كه از [قدرت و دانش‌] من بر تو پنهان مانده، شگفت‌انگيز و شگفت‌انگيزتر است».[١]

٣. «بدر» خادم امام رضا عليه السّلام مى‌گويد: «اسحاق بن عمّار بر امام موسى بن‌

[١] . قرب الاسناد/ ٢٦٢ حديث ١٢٥٧؛ بحار الانوار ٢٦/ ١٩٠ و ٤٨/ ٧٠ و ١٠٠( به نقل از قرب الاسناد/ ٢٦٥ حديث ١٢٦٣ و الخرائج و الجرائح ١/ ٣١٢) دلائل الامامه/ ١٦٩ و الخرائج و الجرائح ١/ ٣١٢ حديث ٥.