پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٦ - امامت و امامان از نگاه امام كاظم عليه السلام

١١. «محمد بن فضيل» از ابو الحسن عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود: ولاية علي عليه السّلام مكتوبة في جميع الأنبياء، و لن يبعث اللّه رسولا إلّا بنبوّة محمد صلّى اللّه عليه و آله و وصية علي عليه السّلام؛[١]

ولايت على عليه السّلام در كتاب [هاى آسمانى‌] همه پيامبران نوشته شده است و تمام پيامبران براى [ابلاغ‌] نبوت محمد صلّى اللّه عليه و آله و ولايت على عليه السّلام فرستاده شده‌اند.

١٢. «على بن سويد سابى» مى‌گويد: «ابو الحسن عليه السّلام اول در نامه‌اى خطاب به من نوشت:

ان أوّل ما أنعى إليك نفسي في ليالي هذه غير جازع و لا نادم و لا شاك فيما هو كائن مما قضى اللّه و حتم، فاستمسك بعروة الدين آل محمد- صلوت اللّه عليه و عليهم- و العروة الوثقى الوصي بعد الوصي و المسالمة و الرضا بما قالوا؛[٢]

نخست، خبر مرگ خويش را كه در همين شب‌ها خواهد بود به تو مى‌دهم [و بدان‌] كه نه بى‌تابى مى‌كنم، نه پشيمانم و نه در آنچه كه قضاى الهى خواسته و حتمى و شدنى است، شكى [در دل‌] دارم. پس به دستاويز دين؛ يعنى آل محمد- كه درود خداوند بر او و خاندانش باد- و دستاويز محكم و استوار؛ يعنى جانشين پس از جانشين چنگ بزن و به آنچه كه آنان (جانشينان) گويند تن در ده و تسليم آن باش.

١٣. «سعيد بن [ابى‌] سعيد بلخى مى‌گويد: «از ابو الحسن عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:

خداى- عزّ و جلّ- در پى هرنمازى كه اين خلق مى‌خوانند، لعن و نفرينى دارد.

گفتم فدايت: گردم، چرا؟

امام عليه السّلام فرمود: چون حق ما را انكار و [گفتار] ما را تكذيب مى‌كنند».[٣]

[١] . اصول كافى ١/ ٤٣٧.

[٢] . قرب الاسناد/ ١٤٢.

[٣] . علل الشرايع ٢/ ٢٨٩ و عقاب الأعمال/ ٢٤٨.