پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٧ - مصادر و روش شناخت

٤٦. اى بردگان دنيا، به حق [و دور از گزافه‌] به شما مى‌گويم: به شرافت و بزرگى روز واپسين دست نمى‌يابيد، مگر به وسيله وانهادن آنچه دوست مى‌داريد. توبه را به فردا وامگذاريد كه پيش از رسيدن فردا، روزى و شبى در پيش داريد كه فرمان خدا (مرگ) در شب‌ها و روزها در حال آمد و شد است.

٤٧. به حق [و به دور از گزافه‌] به شما مى‌گويم: آن‌كه وامى از مردم بر عهده ندارد و وامدار كسى نيست، آسوده‌خاطرتر از كسى است كه وامدار مردم است، هرچند كه در اداى دين كوشا باشد و به نيكى وام گزارد. همچنين است كسى كه گناه نكرده، از گناهكار توبه كرده، هرچند در توبه اخلاص ورزد و به خداى خويش بازگردد، آسوده‌خاطرتر است. [بدانيد كه‌] گناهان خرد و ناچيز از نيرنگ‌هاى ابليس است. او آن‌ها را در ديدگانتان خرد و كوچك مى‌نماياند [تا بدان‌ها دست زنيد تا آن‌جا كه‌] بسيار شده، شما را دربر بگيرند.

٤٨. به حق [و به دور از گزاقه‌] به شما مى‌گويم: دارندگان حكمت، دو گونه‌اند: يكى آن را تماما فراگرفته و با عمل خود، آموخته‌هاى خود را باور و تصديق كرده (گفتار و كردار او يكى است) و ديگرى آن را به خوبى فراگرفته و با رفتار بد خود تباهش كرده است. پس آن كجا و اين كجا؟ خوشا به حال عالمانى كه به دانسته خود عمل كرده‌اند و واى بر عالمانى كه از علم خود بهره‌اى جز گفته نداشته‌اند.

٤٩. اى بردگان بدى‌ها، مسجدها را زندان تن و پيشانى خود كنيد و دل‌هاى خود را خانه پرهيزگارى قرار دهيد و آن را جايگاه و پناهگاه شهوت‌ها مگردانيد.

٥٠. [بدانيد] آن‌كه از شما به هنگام رسيدن بلا بيتابتر است، دنيا دوست‌تر است، و آن كس كه در برابر بلا و مصيبت‌ها صبورتر است، نسبت به دنيا بى‌رغبت‌تر و زاهدتر است.

٥١. اى بردگان بدى‌ها، چونان «حداء» (پرنده‌اى شبيه كلاغ) رباينده و روباهان فريبكار و گرگان خيانت پيشه و غدار نباشيد و [مبادا] آن‌گونه كه آنان با شكار و طعمه رفتار مى‌كنند، عده‌اى رباينده و گروهى فريبكار و دسته‌اى غدار و خيانت پيشه باشيد.