پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٥ - مصادر و روش شناخت
٤٢. اى هشام، روزهايى را كه در پيش دارى سامان بده و بنگر چه روزى در پيش دارى، پس پاسخى براى آن فراهم كن، چرا كه [در آن روز] بازداشت شده و پرسيده خواهى شد. از روزگار و مردم آن پند بگير كه روزگار طولانى و [در عين حال] كوتاه است. پس عمل نيك انجام ده چنانكه گويى پاداش آن را مىبينى تا تو را به عمل بيشتر وادارد و به بندگى خدا مشغول باش و در دگرگونى احوال روزگار بنگر، چه اينكه آنچه از دنيا [ى تو] مانده همانند آن چيزى است كه گذشته است، پس [اى هشام،] از دنيا و احوال آن عبرت بگير.
تمام آنچه كه خورشيد بر آن تابيده، از مشرق تا مغرب اين خاكدان، دريا و خشكى و دشت كوه آن، از نظر اولياى خدا و عارفان به حق حضرتش، چونان سايهاى [گذرا] ست.
سپس فرمود: آيا آزادهاى يافت مىشود كه اين ناچيز غذاى در دهان مانده (دنيا) را براى اهل آن واگذارد؟ بهاى جان و تن شما بهشت است، پس آن را جز به بهاى بهشت مفروشيد، چرا كه هر كس به [رسيدن به] دنيا دل خوش دارد به يقين به اندك و چيزى پست و بىارزش خشنود شده است».
٤٣. اى هشام، همه مردم ستارگان را مىبينند، اما تنها كسانى به وسيله آن راه مىيابند و هدايت مىشوند كه مجارى و منازل آن را مىشناسند. شما نيز چنين هستيد. حكمت را مىآموزيد، اما تنها كسى به وسيله آن هدايت مىشود و راه مىيابد كه بدان عمل كند.
٤٤. اى هشام، حضرت مسيح عليه السّلام به حواريون خود گفت: اى بردگان و پيروان بدىها، بلنداى نخل، شما را به هراس مىاندازد [چرا كه] خارهاى آن و سختى بالا رفتن از نخل را به ياد مىآوريد، اما گوارايى ميوه و منافع آن را فراموش مىكنيد. همينگونه است چون مؤونه عمل براى آخرت را به ياد مىآوريد و پاداش آن را دور مىبينيد، آنچه از نعمتها و شكوفهها و ميوهها كه بدان خواهيد رسيد فراموش مىكنيد. اى بردگان بدىها، [چون] گندم را به خوبى غربال كنيد و نيكوى آن را از بد جدا سازيد و به خوبى آسياب كرده، آرد نماييد، طعم آن را حس كرده، به كامتان گوارا خواهد شد و همينطور است بندگى خداوند، پس چنانچه آن را خالص كنيد و به كمال برسانيد، شيرينى آن را چشيده و از فرجام آن، بهرهمند خواهيد شد.
٤٥. به حق [و دور از گزافه] به شما مىگويم: اگر چراغى را در شبى تاريك يافتيد كه با «قطران» مىسوزد، از فروغش بهره خواهيد برد و بوى بد آن، شما را از بهره گرفتن از روشنايى آن بازنمىدارد. همينطور اگر حكمت را نزد هركس يافتيد بايد آن را فراگيريد و بىميلى و سوء رفتار او شما را از آموختن حكمت باز ندارد.