پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢١ - ١ فعاليت در عرصه سياست

دنياطلبان باشد. امام عليه السّلام براى هدفى كه در انديشه مى‌پروراند، موضع‌گيرى‌هايى داشت كه موارد زير از آن جمله است:

موضع‌گيرى نخست: همان‌طور كه گفتيم، مهدى عباسى در آغاز خلافت خود، با علويان سياست نرمش به كار بست تا از اين راه آنان را به خود جذب كرده، از اين طريق، ستمگرى عباسيان را به روزگار گذشته نسبت دهد و اقتدار و مشروعيت و عدالت‌خواهى دستگاه خلافت و خليفه را به مردم القا كند. به همين منظور اعلام كرد كه حقوق و دارايى علويان را به آنان باز پس مى‌دهد و طى فرمانى زندانيان را آزاد كرد و اموالى را كه پدرش از امام صادق عليه السّلام به ستم گرفته بود، به امام كاظم عليه السّلام بازگرداند.

امام كاظم عليه السّلام فرصت طلايى به دست آمده را مغتنم شمرده، از مهدى خواست تا فدك را بازگرداند، چرا كه فدك بار سياسى داشت و نماد چالش تاريخى خط سقيفه و خط اهل بيت بود. امام كاظم عليه السّلام به همين جهت بر مهدى وارد شد و او را سرگرم استرداد اموال به ستم گرفته شده بود. امام عليه السّلام به او فرمود: چرا اموالى كه به ستم از ما گرفته شده بازگردانده نمى‌شود؟

مهدى گفت: آن اموال كدام است؟

امام عليه السّلام فرمود: چون خداوند- تبارك و تعالى- فدك و توابع آن را بدون اين‌كه سپاهى و لشكرى بر آن بتازد و وارد آن شود به دست پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فتح كرد، آيه «و حق خويشاوند را به او بده» نازل فرمود. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه مصداق آن را نمى‌دانست از جبرئيل يارى خواست و جبرئيل از خداوند راهنمايى طلبيد و خداوند به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وحى فرمود: فدك را به فاطمه عليها السّلام بده.

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فاطمه عليها السّلام را فراخواند و به او فرمود: اى فاطمه، خداوند مرا فرمود تا فدك را به تو بدهم.