پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٢ - بخش سوم حضرت امام باقر عليه السلام در سايهسار جد و پدر

اين بدان‌سبب است كه امامت در فرزندان او باقى خواهد ماند تا روزى كه قائم ما قيام كند و دنيا را پر از عدل و قسط نمايد. پس او، هم امام است و هم پدر امامان‌[١].

از يكى از ديگر فرزندان امام زين العابدين عليه السّلام به نام حسين نقل شده است كه گفت: مردى از پدرم در رابطه با تعداد ائمّه سؤال كرد، پدرم به آن مرد پاسخ دادند: امامان دوازده تن مى‌باشند كه هفت نفر از آن‌ها از پشت اين پسر خواهد بود و دست خود را بر روى شانه برادرم محمّد نهاد[٢].

گاه نيز امام سجّاد عليه السّلام به خود امام باقر عليه السّلام تصريح مى‌كرده و امامتش را به او يادآور مى‌شدند. آن حضرت به امام باقر عليه السّلام مى‌فرمودند: پسرم، من تو را پس از خود جانشين خود قرار دادم‌[٣].

از ابو خالد روايت شده است كه گفت: از امام سجّاد علىّ بن الحسين عليه السّلام پرسيدم: امام بعد از شما چه كسى است؟ امام در پاسخ فرمودند:

«پسرم محمّد كه علم و دانش را مى‌شكافد»[٤].

در آخرين بارى كه امام سجّاد عليه السّلام مبتلا به بيمارى گرديده و از همان بيمارى از دنيا رفتند، زهرى به نزد امام سجّاد عليه السّلام آمد و از آن حضرت پرسيد: ما پس از وفات شما به چه كسى مراجعه كنيم؟ امام سجّاد عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: اى ابا عبد اللّه به سوى اين پسر من- به سمت فرزندش محمّد اشاره كرد- رجوع كنيد. او وصىّ و وارث من و گنجينه دانش و معدن علم و شكافنده دانش‌هاست.

زهرى به آن حضرت عرض كرد: اى پسر پيامبر خدا، چرا بزرگترين پسر خود را به وصايت برنگزيده‌اى؟ امام سجّاد عليه السّلام در جواب او فرمودند: اى‌

[١] . كفاية الاثر/ ٢٣٧.

[٢] . كفاية الاثر/ ٢٣٩.

[٣] . كفاية الاثر/ ٢٤١.

[٤] . بحار الانوار ٤٦/ ٣٢٠.