پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢١ - نمونههائى از تفسير امام باقر عليه السلام

ابو الجارود در ايّامى كه هنوز بر اعتقادات حقّه پابرجا بود از گروهى از راستگويان شيعه كه در ميان آن‌ها مى‌توان به «ابو بصير يحيى بن قاسم اسدى» اشاره نمود نقل كرده است، همچنين اين كتاب تفسير را علىّ بن ابراهيم بن هاشم قمى در كتاب تفسير خود از طريق ابو بصير نيز نقل نموده است‌[١].

نمونه‌هائى از تفسير امام باقر عليه السّلام‌

١. امام باقر عليه السّلام هدايت را در آيه شريف قرآن: وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى‌؛ و به يقين، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود[٢] به ولايت ائمّه اهل بيت تفسير نموده است. آنجا كه مى‌فرمايد: به خدا سوگند اگر مردى تمام عمر خود را در بين ركن و مقام به عبادت بگذارد امّا ولايت ما را با خود به قيامت نياورد، خداوند او را به رو به آتش جهنّم درمى‌افكند[٣].

٢. آن حضرت كلام خداوند متعال را كه مى‌فرمايد: يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ؛ اى پيامبر، آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، ابلاغ كن‌[٤] اين‌گونه تفسير نموده است كه: خداوند به پيامبر خود وحى فرستاد تا على عليه السّلام را به خلافت پس از خود برگزيند و نصب نمايد. پيامبر اكرم بيم آن داشت كه اين مسأله بر گروهى از يارانش گران آيد. اينجا بود كه خداوند اين آيه را براى دلدارى دادن و تشجيع پيغمبر بر اين عمل و قيام به دستور الهى نازل نمود[٥].

٣. آن حضرت در تفسير قول خداوند متعال: تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ‌

[١] . تأسيس الشّيعه لعلوم الاسلام/ ٣٣٧، شيخ طوسى، الفهرست/ ٩٨، اين تفسير را سيّد شاكر قرباغى تحرير كرده، امّا آن را منتشر نكرده است.

[٢] . طه/ ٨٢.

[٣] . مجمع البيان ٧/ ٢٣، چاپ بيروت.

[٤] . مائده/ ٦٧.

[٥] . مجمع البيان ٤/ ٢٢٣.