پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٤ - هشام بن عبد الملك

هشام بن عبد الملك‌

روزى كه يزيد بن عبد الملك از دنيا رفت، برادرش هشام بن عبد الملك به خلافت رسيد. و اين واقعه در روز بيست و پنجم شوّال واقع گرديد. هشام بن عبد الملك به احول بنى اميّه معروف بود. و احول به‌معناى كسى است كه چشم او لوچ باشد. وى به تمام كسانى كه داراى حسب و نسب شريف و بلند بودند حسادت كرده و با هر انسان شريفى دشمنى مى‌ورزيد.

از جلوه‌هاى بخل و خساست او اين است كه وى همواره مى‌گفت: درهم را بر درهم نه تا مال بسيارى شود[١]. وى به اندازه‌اى مال جمع كرد كه هيچ خليفه‌اى قبل از او اين مقدار مال جمع نكرده بود[٢].

وى خود اين‌گونه بر بخل و خساست خويش اعتراف كرده است كه: من هيچگاه بر چيزى حسرت نخورده‌ام به مانند حسرتى كه چون چيزى به كسى مى‌بخشم مبتلاى به آن مى‌شوم. خلافت همچون مريضى كه نيازمند داروست نيازمند پول است‌[٣].

آورده‌اند كه هشام بن عبد الملك روزى وارد باغ ميوه خود گرديد.

اصحاب و ياران او از ميوه درختان خوردند. وى از آن پس به غلام خود دستور داد تا همه آن درختان را بركند و به‌جاى آن‌ها زيتون بكارد تا كسى از آن نخورد[٤].

يعقوبى، هشام بن عبد الملك را اين‌چنين توصيف مى‌نمايد: وى فردى‌

[١] . البخلاء/ ١٥٠.

[٢] . اخبار الدول ٢/ ٢٠٠.

[٣] . انساب الاشراف ٨/ ٣٩٩، چاپ دار الفكر، تحريرشده ١٤١٩ هجرى.

[٤] . البخلاء/ ١٥٠.