پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤٦ - ٤ بخشى از دعاهاى امام هادى عليه السلام

هستى كه او را بخوانند و بهترين پروردگار و بهترين اجابت‌كننده، خدايا تو خود فرموده‌اى كه: بگو: «خدا را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد، هركدام را بخوانيد، براى او نام‌هاى نيكوتر است‌[١]، و من اى خداوند تو را به آن نام‌هايت مى‌خوانم كه اگر به آن نام‌ها خوانده شوى جواب دهى، و اگر به‌واسطه آن نام‌ها از تو درخواستى شود عطا مى‌كنى، خداوندا من به حالت تضرّع و تسليم تو را مى‌خوانم. خواندن آن كس كه غفلت و فراموشى او را تنها وانهاده و حاجتمندى درمانده‌اش نموده است. خدايا من تو را همچون كسانى مى‌خوانم كه تسليم قضاى تو شده و به گناه اعتراف داشته، به آمرزش بزرگ و بخشش‌هاى فراوانت اميدوارند.

٢. دعا در مقام پناه بردن به خدا: عبارت اين دعا چنين است:

«يا عدّتي عند العدد، و يا رجائي و المعتمد، و يا كهفي و السند و يا واحد يا أحد، يا قل هو اللّه أحد، أسألك بحق من خلقته من خلقك، و لم تجعل في خلقك مثلهم أحد أن تصلي عليهم ...»؛

اى آن‌كه چون همه ابزار و وسايل خود را جمع كنند تو وسيله من براى برآورده شدن حاجت منى، اى اميد و نقطه اتكاى من، اى پناهگاه و دستاويز من، اى آن‌كه يكتا و بى‌همتايى و اى آن‌كه فرمودى: «بگو او خداى بى‌همتا است» تو را به حق هرآن‌كه در ميان آفريدگانت آفريدى و هيچ‌يك از آفريدگانت را شبيه به آن‌ها قرار ندادى مى‌خوانم كه بر آن‌ها درود فرستى ... سپس حاجت خود را از خدا مى‌خواهى‌[٢].

[١] . اسراء ١٧/ ١١٠.

[٢] . ر. ك حياة الامام علىّ الهادى/ ١٣١- ١٣٦.