پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٥ - ١ پرهيز از تحريك كردن حاكمان و كارگزارانشان
فرستادن يك معلّم [در اوان كودكى] براى تعليم امام هادى عليه السّلام آغاز شد. سپس، آن حضرت دعوت متوكّل را براى رفتن به سامرا پذيرفتند. امام هادى عليه السّلام بارها و بارها اجازه دادند تا منزل ايشان در مدينه و سامرا مورد بازرسى و تفتيش قرار گيرد، بلكه آن حضرت پا را فراتر گذاشته، به متوكّل اطمينان مىدادند كه قصد هيچگونه انقلاب و قيامى بر ضدّ او را ندارند. مانند روزى كه متوكّل نيروها و توان نظامى خود را در يك رژه يا مانور به نمايش مىگذاشت. وى حضرت امام هادى عليه السّلام را در اين مراسم حاضر كرد تا تلويحا به آن حضرت بفهماند كه چه مقدار نيروى نظامى در اختيار دارد، تا كسى از خاندان امام هادى عليه السّلام به فكر قيام عليه خليفه نيفتد. امام هادى عليه السّلام رو به او كرده و فرمودند:
ما در رابطه با امور دنيوى هيچگونه مناقشه و جدالى با شما نخواهيم كرد. ما آنقدر مشغول به امر آخرت هستيم كه ديگر دنيا براى ما ارزشى ندارد. پس درباره آنچه كه به آن فكر مىكنى نگران نباش[١].
متوكّل عليرغم بازرسىهاى ناگهانى و بسيارى كه از خانه امام هادى عليه السّلام به عمل آورد نتوانست به هيچگونه مستمسكى بر ضدّ امام هادى عليه السّلام دست يابد.
و ديديم كه امام عليه السّلام چگونه در كنار اجتناب از اين تحريكها از نصيحت، ارشاد و موعظه متوكّل نيز خوددارى نمىكردند.
ابن شهر آشوب با سند خود از ابو محمّد فحّام روايت مىكند كه گفت:
متوكّل روزى از «ابن جهم» پرسيد: شاعرترين مردم چهكسى است؟ ابن جهم شاعرانى را از عهد جاهليت و اسلام برشمرد. سپس متوكّل همين سؤال را از امام هادى عليه السّلام نمود. امام هادى پاسخ دادند: شاعرترين مردم به نظر من
[١] . بحار الانوار ٥٠/ ١٥٥.