پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٥ - ٧ نهضتهاى علويان
بن على بن ابى طالب عليهم السّلام كه در «مدينه» بر «متوكّل» شوريد و اسير شده و در سامرا زندانى گرديد.
٣. يحيى بن عمر بن يحيى بن حسين بن زيد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام كه در زمان حكومت «مستعين» در سال ٢٥٠ ه. ق در كوفه بر وى شوريد و پس از اينكه گروهى از افراد بانفوذ و بزرگان «كوفه» با او بيعت كردند مردم «بغداد» نيز او را به عنوان ولىّ امر پذيرفتند، و هنگامى كه وى به قتل رسيد، مردم براى او ضجّه و ناله بسيارى كردند كه به گفته تاريخنويسان مصيبتزدگى مردم و حزن آنها در فراق او بىسابقه بوده است.
٤. حسن بن زيد بن محمّد بن اسماعيل بن حسن بن زيد بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السّلام كه در سال ٢٥٠ ه. ق در «طبرستان» قيام كرده، «رى» و «آمل» را تحت نفوذ خود درآورد و تا سال ٢٥٧ ه. ق توانست نفوذ خود را به منطقه «گرگان» نيز امتداد داده، تا سال ٢٧٠ ه. ق كه از دنيا رفت حكومتش پابرجا بود. سپس برادرش محمّد بن زيد كه مردى فقيه، اديب و بخشنده بود به جانشينى او رسيد.
٥. محمّد بن جعفر بن حسن كه در سال ٢٥٠ ه. ق در «رى» قيام كرد و اهل رى را به حكومت حسن بن زيد كه بر طبرستان چيره شده بود فراخواند.
٦. حسن بن اسماعيل بن محمّد بن عبد اللّه بن على بن حسين بن على بن ابى طالب كه در سال ٢٥٠ ه. ق در «قزوين» قيام كرد.
٧. حسين بن محمّد بن حمزة بن عبد اللّه بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السّلام كه در سال ٢٥١ ه. ق در كوفه قيام كرد.
٨. اسماعيل بن يونس بن ابراهيم بن عبد اللّه بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السّلام كه در سال ٢٥١ ه. ق در «مكّه» قيام كرد.