پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٥ - چهارم نشر آموزهها و فضايل اهلبيت عليهم السلام

درباره عصمت پيامبران عليه السّلام و نيز درباره عصمت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله مطرح كرد.

امام رضا عليه السّلام با دليل عقلى و نقلى، عصمت پيامبران عليهم السّلام را اثبات كرده، شبهه‌هايى كه در ذهن على خلجان داشت، زدود. على بن محمد [كه پى به اشتباه خود برده بود] گريست و گفت: «اى فرزند رسول خدا، من به درگاه خداى- عز و جل- توبه مى‌كنم و از امروز از پيامبران خدا- كه درود بر آنان باد- آن‌گونه كه آن‌ها را [به من شناساندى و از آنان‌] ياد كردى، از ايشان سخن ميگويم».[١]

در مجلسى، مأمون درباره عصمت پيامبران به گفت‌وگو پرداخته، آياتى متشابه در اين‌باره برشمرد. امام رضا عليه السّلام شبهات او را پاسخ كافى داده، آياتى را كه مأمون خوانده بود برخلاف ظاهر تأويل كرد. مأمون به امام عليه السّلام گفت: «اى فرزند رسول خدا، جوشش و ناآرامى درون سينه‌ام را آرامش بخشيدى و آنچه را كه بر من مشتبه شده بود روشن گردانيدى».[٢]

مرحوم «صدوق» بر اين باور است كه: «مأمون از تشكيل جلسه‌هاى مناظره و شركت دادن امام رضا عليه السّلام در آن‌ها در پى اين هدف بود كه امام عليه السّلام در مناظره با حريفان هرچند يك مورد هم باشد بازماند تا بدين ترتيب از منزلت و جايگاه علمى او كاسته، او را ناتوان معرفى كند».[٣]

چهارم: نشر آموزه‌ها و فضايل اهل‌بيت عليهم السّلام‌

نشر و گسترش آموزه‌ها و فضايل اهل‌بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرصت مناسبى را مى‌طلبيد. پس از روزگارى كه حاكمان در تلاش بودند تا آن فضايل را از مردم‌

[١] . طبرسى، الاحتجاج ٢/ ٤٢٣.

[٢] . همان/ ٤٣٦.

[٣] . عيون اخبار الرضا/ ١٩١. شمارى از اين احتجاج‌ها را نك: باب ٤، فصل ٣ همين كتاب.