پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٧ - چهارم نشر آموزهها و فضايل اهلبيت عليهم السلام

نيز از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت كرده است كه فرمود: زمانى فاطمه عليها السّلام را به خانه شوى فرستادم كه خداوند مرا بدان فرمان داد.[١]

آن‌گاه امام رضا عليه السّلام ده‌ها حديث و روايت در اين‌باره بيان فرمود.

هنگامى كه مأمون براى گروهى از عالمان عراق و خراسان مجلس آراست، از آنان درباره آيه‌ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا[٢]؛ سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم» پرسيد، عالمان پاسخ دادند: خداوند از اين آيه، تمام امت را اراده كرده است.

مأمون به امام رضا عليه السّلام كه در مجلس حضور داشت گفت: اى ابو الحسن، نظر تو چيست؟

امام عليه السّلام فرمود: من سخنى غير از گفته آنان دارم. من مى‌گويم: مراد خداى- عز و جل- [از بندگان برگزيده‌] عترت پاك پيامبر است.

آن‌گاه امام عليه السّلام دوازده آيه از قرآن خواند كه همگى بر افضليت عترت پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و اله دلالت داشت. مأمون و عالمان، امام عليه السّلام را ستوده، گفتند: خدا از سوى اين امت به شما خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و اله پاداش نيكو دهد. شرح، تفصيل و بيان امورى را كه بر ما مشتبه مى‌شود تنها نزد شما مى‌يابيم».[٣]

مأمون از امام رضا عليه السّلام خواست تا به اختصار، اسلام ناب و سره را براى او بنگارد. امام رضا عليه السّلام اصول عقايد، از جمله مبحث امامت را براى مأمون نوشت كه در آن آمده است: [آن‌كه‌] پس از او (پيامبر) راهنما و حجت بر مؤمنان، متولى و سرپرست امور مسلمانان، سخنگو و آگاه به احكام قرآن [بود] برادر، جانشين، وصى و دوست او على بن ابى طالب عليه السّلام، امير مؤمنان، پيشواى پرهيزكاران، راهبر سپيدچهرگان،

[١] . فرائد السمطين ١/ ٩٠.

[٢] . فاطر( ٣٥)/ ٣٢.

[٣] . عيون اخبار الرضا ١/ ٢٢٢٨- ٢٤٠ و تحف العقول/ ٤٢٥- ٤٣٦.