دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢٣٢ - بابا کمال جندی

بابا کمال جندی

بابا کَمالِ جُنْدی، صوفی بزرگ سلسلۀ کبرویه. نام و نسب و تاریخ و محل ولادت و وفات او معلوم نیست؛ تنها با دانستن اینکه استاد او شیخ نجم‌الدین‌کبرى در ٦١٨ق/ ١٢٢١م به دست مغولان کشته شده، می‌توان احتمال داد که باباکمال در نیمۀ دوم سدۀ ٦ و نیمۀ اول سدۀ ٧ق زندگی می‌کرده است.
از مهم‌ترین وقایع زندگانی باباکمال، سفرش به ترکستان در مقام خلیفگی نجم‌الدین‌ کبرى است، بدین شرح که نجم‌الدین کبرى خرقه‌ای به وی داده، و او را روانۀ ترکستان ساخته است تا آن را به مجدالدین احمد، فرزند مولانا شمس‌الدین مفتی که از مریدان شیخ بوده است، بپوشاند و به تربیت معنوی او بپردازد. مجدالدین ‌احمد از تأثیر تعلیم و هدایت باباکمال در سیر و سلوک به مراتب عالی رسید (خوارزمی، ١/ ١٢٧-١٢٩؛ جامی، ٤٣٥). به گزارش منابع، شمس‌ تبریزی و فخرالدین عراقی هر دو به باباکمال ارادت می‌ورزیده، و ارشاد و هدایت او بهره‌ور شده‌اند (خوارزمی، ١/ ١٣١؛ ابن کربلایی، ١/ ٢١٩، ٢/ ٣٢٨؛ معصوم‌ علیشاه، ٢/ ٣١٧).

مآخذ

ابن کربلایی، حافظ حسین، روضات ‌الجنان، به کوشش جعفر سلطان القرایی، تهران، ١٣٤٤-١٣٤٩ش؛
جامی، عبدالرحمان، نفحات الانس، به کوشش محمود عابدی، تهران، ١٣٧٠ش؛
خوارزمی، حسین، جواهر ‌الاسرار، به کوشش محمدجواد شریعت، اصفهان، مشعل؛
معصوم علیشاه، محمد معصوم، طرائق الحقائق، به کوشش محمد جعفر محجوب، تهران، ١٣١٨ش.

فاطمه سلمان‌زاده