دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٦ - ابراهیم مجذوب

ابراهیم مجذوب

اِبْراهیمِ مَجْذوب، از صوفیان قرن ٧ق / ١٣م و معاصر شیخ شهاب‌الدین سهروردی و نجیب‌الدین علی بن بزغش شیرازی. وی در میان صوفیه شهرت داشته است و جنید شیرازی در شدّالازار در شرح احوال نجیب‌الدین علی بن بزغش از او یاد كرده و او را از «مجانین العقلاء» به شمار آورده است. ابراهیم مردی مجذوب و شوریده حال بوده و جنید شیرازی (صص ٣٣٥-٣٣٦) و شعرانی (٢ / ١٤٢) و جامی (صص ٤٧٣، ٤٧٧- ٤٧٩) از او حكایات غریب نقل كرده‌اند. قول جنید شیرازی در نفحات الانس جامی (ص ٤٧٣) و برخی تذكره‌های دیگر نقل شده است. معصوم علیشاه نام او را «عزالدین ابراهیم مجذوب» گفته است (٢ / ٤٤٠).

مآخذ

جامی، عبدالرحمن، نفحات الانس، به كوشش مهدی توحیدی‌پور، تهران، ١٣٣٧ق؛
جنید شیرازی، معین‌الدین ابوالقاسم، شدّالازار، به كوشش محمد قزوینی و عباس اقبال، تهران، ١٣٢٨ش؛
شعرانی، احمد بن علی، طبقات الكبری، بیروت، ١٣٧٤ق / ١٩٥٤م؛
معصوم علیشاه، محمد، طرائق الحقائق، به كوشش محمد جعفر محجوب، تهران، ١٣٣٩-١٣٤٥ش.

بخش عرفان