دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٥ - ٢ - ٢ شناسايى مدعيان باطل

انكار معرفت امام حقْ منجر شود كه بدفرجامى آدمى را در پى دارد.

روشن است كه اطمينان بخشى به مؤمنان در باره حقيقت قيام و انقلاب مهدوى، به لوازم و مقدماتى نيازمند است. تبيين علائم ظهور و معرفى آن به شيعيان- بويژه متديّنان و فرهيختگان- يكى از اين مقدّمات و لوازم است كه سبب آگاهى و بصيرت‌آنان در شناخت حقّانيت قيام مهدى خواهد شد.

٢- ٢. شناسايى مدّعيان باطل‌

در طول تاريخ براى گروهى از افرادى كه در پى منافع شخصى و گروهى بوده‌اند، استفاده از مقدّسات، امرى رايج بوده است. اين افراد با سوء نيت و گروهى نيز با نيّت اصلاح وضعيت نابسامان موجود در دوره خود، از عنوان قيام و انقلاب امام مهدى عليه السلام سوء استفاده كرده و به ناحق، ادّعاى مهدويت خويش را مطرح كرده‌اند.

اگر چه حقيقت اين افراد براى عالمان و فرهيختگان مشخص بوده و هست، ولى امكان فريب خوردن بسيارى از افراد ساده‌دل نيز با توجّه به روح زلال و صاف آنها، وجود دارد.

بيان علائم ظهور در كلمات ائمّه اطهار عليهم السلام و جمع‌آورى آن در متون روايى، يكى از راه‌هايى است كه امكان شناسايى مهدى واقعى را از مدّعيان دروغين و غير اصيل، فراهم مى‌كند.

برپايه تحقيقات انجام شده، شمار فراوانى مهدى دروغين در طول تاريخ بيش از هزار ساله غيبت شناسايى شده‌اند[١] كه هيچ يك همراه با علائم معرفى شده از ناحيه پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام نبوده است.

از اين رو، اين علائم به شناخت مدّعيان دروغين و ناراستىِ ادّعاى آنان، كمك كرده است.

[١]. ر. ك: ج ٤ ص ٧( بخش چهارم/ فصل چهارم/ مدّعيان دروغين).