وارد مى‌شود و لشكر هم پيش مى‌آيد تا در بيداء فرود آيند و آن، همان لشكر هَمَلات (رها شده و لجام‌گسيخته) است كه در زمين فرو مى‌روند و جز يك تن، از آنان نمى‌ماند كه خبر مى‌آورد.

و قائم، ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] مى‌ايستد و نماز مى‌خواند و آن را به پايان مى‌برد و در حالى كه وزيرش همراه اوست، مى‌گويد:" اى مردم! ما از خدا بر ضدّ كسانى كه بر ما ستم كرده‌اند و حقّ ما را ربودند، يارى مى‌طلبيم. هر كس با ما در باره خدا احتجاج كند، [بداند كه‌] ما به خدا سزاوارتريم، و هر كس با ما در باره آدم عليه السلام احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به آدم عليه السلام هستيم، و هر كس با ما در باره نوح عليه السلام احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به نوح هستيم، و هر كس با ما در باره ابراهيم عليه السلام احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به ابراهيم هستيم، و هر كس با ما در باره محمّد صلى الله عليه و آله احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به محمّد صلى الله عليه و آله هستيم، و هر كس با ما در باره پيامبران احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به پيامبران هستيم، و هر كس با ما در باره كتاب خدا احتجاج كند، ما سزاوارترينِ مردم به كتاب خدا هستيم. ما و هر مسلمانى، امروز گواهى مى‌دهيم كه به ما ستم شد و ما رانده شديم و بر ما ظلم شد و از شهر و ديار و مال و اهلمان بيرونمان راندند و به ما زور گفتند. هان! ما امروز از خدا و هر مسلمانى، يارى مى‌جوييم.

و به خدا سوگند، سيصد و ده و اندى نفر مى‌آيند كه پنجاه زن ميان آنان هستند و همه آنان، بى آن كه وعده‌اى در ميان باشد، مانند ابرهاى پراكنده پاييزى، از هر سو، گرد مى‌آيند و پشت سر هم مى‌رسند و اين، همان آيه الهى است: «هر جا كه باشيد، خداوند، همه شما را گرد مى‌آورد. خداوند بر هركارى تواناست» و مردى از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله مى‌گويد: و آن، آبادى‌اى است كه اهلش ستمكارند.

سپس با سيصد و ده و اندى نفر كه با او ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] بيعت كرده‌اند، از مكّه بيرون مى‌آيد، در حالى كه عهد ايشان خدا صلى الله عليه و آله و پرچم و سلاح ايشان را به همراه دارد و وزيرش هم با اوست و جارچى در مكّه، نام و كار او را از آسمان‌