دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٩ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

اگر آنها را بيابى: نخستين نشانه، اختلاف بنى عبّاس است- و نمى‌بينم كه به آن برسى؛ امّا آن را پس از من، از قول من نقل كن-، و منادى ندادهنده از آسمان، و صداى فتح، كه از سمت دمشق به سوى شما مى‌آيد، و به زمين فرو رفتن آبادى‌اى از آبادى‌هاى دمشق به نام جابيه، و فرو ريختن بخشى از جانب راست مسجد دمشق، و خروج كننده‌اى كه از سمت تُرك بيرون مى‌آيد و هرج و مرج روم را در پى دارد، و پيشروى برادران ترك كه در جزيره فرود مى‌آيند، و جلو آمدن خروج كنندگان روم كه در رمله‌[١] فرود مى‌آيند، و آن سال- اى جابر- در هر ناحيه از مغرب‌زمين، اختلاف‌هاى فراوانى هست. نخستين منطقه‌اى كه خراب مى‌شود، سرزمين شام است. سپس به سه پرچم و دسته تقسيم مى‌شوند: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفيانى؛ سفيانى با ابقع رودرو مى‌شود و با هم مى‌جنگند و سفيانى او و پيروانش را مى‌كشد. سپس اصهب را مى‌كشد و آن گاه جز به روى آوردن به عراق نمى‌انديشد و لشكرش از قرقيسا مى‌گذرند و در آن جا مى‌جنگند و صد هزار نفر از جبّاران، در آن جا كشته مى‌شوند و سفيانى، لشكرى به كوفه روانه مى‌كند كه شمارشان به هفتاد

[١]. رمله، شهر ى در فلسطين و در دوازده ميلى بيت المقدّس است.