دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ

فصل دوم زيارتهاى منسوب به او

2/ 1 زيارت امير مؤمنان(ع)

2/ 2 زيارت امام حسين عليه السلام در روز عاشورا

الف - زيارت اول

ب - زيارت دوم

سخنى در باره ميزان اعتبار دو زيارت منسوب به ناحيه مقدسه

ميزان اعتبار زيارت نخست(مشهور به«زيارت ناحيه مقدسه»)

ميزان اعتبار زيارت دوم(مشهور به«زيارت شهدا»)

بخش دهم نشانههاى ظهور امام مهدى(ع)

فصل يكم نشانههاى حتمى

1/ 1 شورش سفيانى

1/ 1 - 1 حتمى بودن شورش سفيانى

1/ 1 - 2 ويژگىهاى سفيانى

1/ 1 - 3 زمان شورش سفيانى

الف - ماه رجب

ب - روزگار دودستگى فرزندان فلان طايفه

ج - خروج سفيانى، خراسانى و يمانى در يك سال

د - خروج سفيانى و امام مهدى عليه السلام در يك سال

1/ 1 - 4 جاى خروج سفيانى

1/ 1 - 5 مدت فرمانروايى سفيانى

1/ 1 - 6 جنگ سفيانى با امام مهدى عليه السلام

1/ 1 - 7 شكست لشكر سفيانى در برابر پرچمهاى سياه

1/ 1 - 8 به زمين فرو رفتن لشكر سفيانى در بيدا

1/ 1 - 9 كشته شدن سفيانى

1/ 1 - 10 گزارشهاى پراكنده

1/ 2 فرو رفتن زمين در بيدا

الف - آنچه فرو رفتن زمين را نشانه حتمى قيام مهدى عليه السلام مىداند

ب - آنچه فرو رفتن زمين را از نشانههاى قيامت مىداند

ج - آنچه تنها از فرو رفتن زمين در بيدا خبر مىدهد

1/ 3 كشته شدن نفس زكيه

1/ 3 - 1 حتمى بودن كشته شدن نفس زكيه

1/ 3 - 2 گزارشهايى در باره مكان و زمان كشته شدن نفس زكيه

1/ 4 خروج يمانى

1/ 4 - 1 خروج يمانى، حتمى است

1/ 4 - 2 مبدأ قيام يمانى

1/ 4 - 3 همزمانى قيام يمانى و شورش سفيانى

1/ 4 - 4 يمانى، راهيافتهتر است

1/ 5 نداى آسمانى

1/ 5 - 1 نداى آسمانى، حتمى است

1/ 5 - 2 هنگام ندا

الف - ماه رمضان

ب - ماه رجب

ج - ماه محرم

د - روز عاشورا

1/ 5 - 3 هر كه در زمين است، ندا را به زبان خود مىشنود

1/ 5 - 4 محتواى ندا

1/ 5 - 5 بازتاب نداى آسمانى

1/ 5 - 6 نداى شيطانى، پس از نداى آسمانى

الف - اشتباه شدن دو ندا

ب - چه كسى نداى راست را مىشناسد؟

ج - شك باطلانديشان

1/ 6 مجموعه علامتهاى حتمى

1/ 7 امكان بدا در نشانههاى ظهور، حتى در موارد قطعى

ملاحظه

فصل دوم نشانههايى كه حتمى خوانده نشدهاند

2/ 1 سرازير شدن علم از قم به ديگر جاها

2/ 2 قيام دعوتگران دروغين

2/ 3 از ميان رفتن اسلام حقيقى

2/ 4 جلوگيرى از زيارت كعبه

2/ 5 فراوانى اختلاف و زلزله

2/ 6 اختلاف درونى شيعه

2/ 7 فراگير شدن هراس بىامان در همه عراقيان

2/ 8 فتنههاى پياپى

2/ 9 فراگيرى ظلم و ستم

2/ 10 فتنهها و بلاهاى سياسى، اقتصادى و جانى

2/ 11 آشفتگى و كشتار فراوان

2/ 12 مرگ عبد الله(خليفه)

2/ 13 مرگ سرخ و مرگ سفيد

2/ 14 از ميان رفتن دو سوم مردم

2/ 15 آتشسوزى در حجاز و سيل در كوفه و نجف

2/ 16 خورشيدگرفتى و ماهگرفتگى در ماه رمضان

2/ 17 نشانه آسمانى

2/ 18 و اين چند نشانه

پژوهشى در باره علائم ظهور

1 معناى علامت

2 كار كرد نشانههاى ظهور

2 - 1 شناخت حق

2 - 2 شناسايى مدعيان باطل

3 كتابشناسى علائم ظهور

3 - 1 كتب غيبتنگارى

3 - 1 - 1 كتاب الغيبة

3 - 1 - 2 كمال الدين و تمام النعمة

3 - 1 - 3 كتاب الغيبة

3 - 1 - 4 كتاب الفتن

3 - 2 كتب حديثى

3 - 3 تأليفات معاصرين

4 شمار علائم ظهور

5 فهرست اجمالى علائم ظهور

6 آميختگى علائم ظهور با برخى مفاهيم ديگر

6 - 1 ملاحم

6 - 2 فتن

6 - 3 اشراط الساعه

6 - 3 - 1 آميختگى اشراط الساعه و علائم ظهور

7 اقسام علائم ظهور

7 - 1 علائم حتمى و غير حتمى

7 - 2 نشانههاى حتمى

8 احتمال بدا در نشانهها

9 مهمترين علائم ظهور

9 - 1 شورش سفيانى

9 - 1 - 1 سفيانى در احاديث فريقين

9 - 1 - 2 ابهامات در احاديث سفيانى

9 - 1 - 3 خروج سفيانىهاى گوناگون

9 - 2 خسف در بيداء

9 - 3 قتل نفس زكيه

9 - 4 قيام سيد حسنى

9 - 5 نداى آسمانى

9 - 6 قيام يمانى

9 - 7 قيام خراسانى

9 - 8 انتشار علوم اهل بيت عليهم السلام از قم

9 - 9 در باره طلوع خورشيد از مغرب

9 تطبيق علائم ظهور

10 خروج دجال

10/ 1 واژهشناسى

10/ 2 دجال در مسيحيت

10/ 3 دجال در احاديث اهل سنت

10/ 4 دجال در احاديث شيعه

10/ 5 ماهيت دجال

10/ 6 نشانه قيامت يا ظهور؟

10/ 7 علامتها نماد يا واقعيت

دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٣ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

به من فرمود: «اى امّ سعيد! هنگامى كه ماه در بدر كامل در [نيمه‌] رجب بگيرد و مردى از زير آن نمايان شود، هنگام خروج كردن قائم است».[١]

١٣٨٦. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از ابو نبّاخ محمّد بن يعلى-: حسين بن على عليه السلام را در پشت كوفه ديدم كه با [برادرش‌] حسن عليه السلام به سوى معاويه مى‌رفتند. گفتم: اى ابا عبد اللَّه! آيا [به صلح،] راضى شدى؟

فرمود: «بانگى بر آمد و هيجانى بر انگيخته شد. عربى رانده شده و زَهرى كُشنده و پيكان‌هايى تيز و بُرنده در كوفه و كربلا پيدا شدند. به خدا سوگند، عامل اين كارها و صاحب قربانى و پرنده برچيننده دانه‌ها[٢] منم، آن گاه كه كوه‌هاى كرانه عراق، فرو مى‌ريزند و ناله كوفه، بلند مى‌شود و زمين، از بركت، باز مى‌ايستد و خانه خدا را به تعطيلى مى‌كِشند و [فرد] كُند و بى‌تحرّك، به مشقّت، پيش رانده مى‌شود و [فرد] تندرو، سركوب مى‌گردد. اى كاش دسته‌هايى [جنگجو] بودند كه من، صاحب آنها بودم! بس است، بس است! كجا و چگونه؟ اگر مى‌خواستم، مى‌گفتم كه كجا فرود مى‌آيم و كجا مى‌ايستم».

گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! چه مى‌گويى؟

[١]. دلائل الإمامة: ص ٤٨٣ ح ٤٧٩.

[٢]. كنايه از كُشتن دشمنان و جنگجويان لشكر مقابل است.