دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

و فرمان‌روايان ستمكار بر خاندان هاشم را به ياد آور

كه با برخى از آنان بيعت شد و به خوش‌گذرانى و بيهودگى پرداختند؛

جوانى از جوانان بى‌انديشه‌

و بى جديّت و نابخرد.

آن جاست كه قائم به حق، ميان شما قيام مى‌كند

و با حق نزدتان مى‌آيد و به حق عمل مى‌كند

همنام پيامبر خداست. جانم فدايش!

او را وا نگذاريد- اى فرزندان عزيزم- و بشتابيد.[١]

١٣٨٤. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از اصبغ بن نباته-: شنيدم كه على عليه السلام مى‌فرمايد: «پيش از قائم عليه السلام سال‌هاى فريب است. راستگو در آن سال‌ها، تكذيب و دروغگو، تصديق مى‌شود و ماحِل، مقرّب مى‌شود» و در نقلى: «و رُوَيبِضه در آن سخن مى‌گويد».

گفتم: رويبضه و ماحِل، چه معنايى دارند؟

فرمود: «آيا قرآن نمى‌خوانيد؟ آيه‌ «وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ»[٢] را؟ مقصودش [با] مكر است».

گفتم: ماحل، به چه معناست؟

فرمود: «مقصودش مكّار است».[٣]

١٣٨٥. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از امّ سعيد احمَسى-: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم، اى فرزند پيامبر خدا! نشانه‌اى از خروج قائم به دستم بده.

[١]. الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٦٤، الديوان المنسوب إلى الإمام على عليه السلام: ص ٤٦٠، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٣١.

[٢]. محال و ماحل از يك ماده هستند و به معناى قدرت مكر و كيفردهى آمده است( م).

[٣]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٨ ح ٦٢، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٥ ح ١٢٤.