دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - ٢/ ١٦ خورشيدگرفتى و ماهگرفتگى در ماه رمضان

آن هنگام، حساب منجّمان به هم مى‌ريزد».[١]

١٣٥٩. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از وَرد، برادر كُمَيت-: امام محمّدباقر عليه السلام فرمود:

«پيش از وقوع اين امر (قيام)، ماه‌گرفتگى در پنج شب مانده به آخر ماه و خورشيدگرفتگى در [روز] پانزدهم است [كه غير عادى است‌] و اين رويداد در ماه رمضان اتّفاق مى‌افتد و محاسبه منجّمان را به هم مى‌ريزد».[٢]

١٣٦٠. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «پيش از قيام قائم عليه السلام، خورشيد پنج‌[٣] روز گذشته از ماه رمضان مى‌گيرد».[٤]

١٣٦١. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «نشانه خروج مهدى عليه السلام، خورشيد گرفتگى در روز سيزدهم يا چهاردهم ماه رمضان است».[٥]

[١]. كمال الدين: ص ٦٥٥ ح ٢٥، العدد القويّة: ص ٦٦ ح ٩٥، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٠٧ ح ٤١.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧١ ح ٤٦.

[٣]. احتمال دارد واژه« عشرة» از متن حديث افتاده باشد كه در اين صورت،« خمس عشرة» يعنى همان پانزده روزى مى‌شود كه در بقيّه احاديث به آن اشاره شد. در بحار الأنوار آمده است: در حديث سابق( ح ١٣٧١) آمده كه ماه در پنجم ماه مى‌گيرد و در اين جا آفتاب است. احتمال دارد كه هر دو با هم در پنجم گرفته شوند. بنا بر اين، منافات ندارد و شايد هم چيزى از حديث افتاده باشد.

[٤]. كمال الدين: ص ٦٥٥ ح ٢٨( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٠٧ ح ٤٣.

[٥]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٢ ح ٤٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٢ ح ١١٤.