دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - ٢/ ٨ فتنههاى پياپى

١٣١٧. الفتن‌، ابن حمّاد- با سندش به نقل از عبد اللَّه بن زرير غافقى-: شنيدم كه امام على عليه السلام مى‌فرمايد: «فتنه‌ها (آزمايش‌ها) چهار دسته‌اند: فتنه آسايش، فتنه سختى، فتنه چنين و چنان» و ذوب طلاى معدن را ياد كرد [و فرمود:] «سپس مردى از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله خروج مى‌كند و خداوند، كارشان را با دستان او سامان مى‌دهد».[١]

١٣١٨. الفتن‌، ابن حماد- با سندش به نقل از عمر بن على-: على عليه السلام فرمود: «فتنه‌هايى روى خواهند داد. سپس گروهى بر سركردگى مردى از خاندانم اتّفاق مى‌كنند كه آبرو و اعتبارى نزد خداوند ندارد و كشته مى‌شود يا مى‌ميرد و آن گاه مهدى قيام مى‌كند».[٢]

١٣١٩. المعجم الأوسط- با سندش به نقل از عبد اللَّه بن زَرير غافقى از امام على عليه السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در آخر الزمان، فتنه‌اى روى مى‌دهد كه مردم [باايمان‌] از آن بيرون مى‌آيند، همان گونه كه طلا از معدن حاصل مى‌آيد. پس شاميان را دشنام ندهيد؛ بلكه بدكارانشان را دشنام دهيد كه ميان شاميان، افراد نيكى هستند و نزديك است كه رشته‌اى از آسمان بر شاميان فرود آيد و اجتماع آنان را متفرّق كند، تا آن جا كه اگر روباه‌ها [و افراد ناتوان نيز] با آنان بجنگند، بر ايشان غلبه مى‌كنند.

در اين هنگام است كه فردى از اهل بيتم با سه پرچم از افرادى كه آنها را حدّاكثر، پانزده هزار و حدّاقل، دوازده هزار تن تخمين مى‌زنند، خروج مى‌كند. نشان و شعار آنان، «بميران، بميران» است كه با هفت پرچم- كه صاحبان آنها چشم طمع به فرمان‌روايى دارند-، مى‌جنگند و خداوند، همه آنان را مى‌كشد و خداوند، الفت و نعمت مسلمانان و نيز دور و نزديكشان را به آنها باز مى‌گرداند».[٣]

[١]. الفتن: ج ١ ص ٥٧ ح ٩٤، عقد الدرر: ص ٥٧.

[٢]. الفتن: ج ١ ص ٣٣٥ ح ٩٦٦.

[٣]. المعجم الأوسط: ج ٤ ص ١٧٦ ح ٣٩٠٥، تاريخ دمشق: ج ١ ص ٣٣٤، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٥٨٦ ح ٣٩٦٦١.