دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٩ - ٢/ ٦ اختلاف درونى شيعه

١٣٠٧. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از عَباية بن رِبعى اسدى-: شنيدم كه امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد: «شما چگونه‌ايد هنگامى كه بدون امام راه‌نما و نشانِ ديده شدنى مى‌مانيد و از يكديگر بيزارى مى‌جوييد؟».[١]

١٣٠٨. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از اصبغ بن نباته-: امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «مانند زنبور عسل، ميان پرندگان باشيد.[٢] هيچ پرنده‌اى نيست، جز آن كه آن را ناتوان و كوچك مى‌شمرد و اگر پرندگان، بركت (عسل) نهفته در دل زنبوران عسل را مى‌دانستند، با او اين چنين نمى‌كردند. با زبان‌ها و پيكرهايتان با مردم رفت و آمد كنيد و با دل‌ها و كارهايتان از آنها جدا و كنار باشيد.

سوگند به كسى كه جانم به دست اوست، آنچه [از ظهور و فَرَج‌] دوست داريد، نخواهيد ديد تا آن كه برخى از شما به برخى ديگر، آب دهان بيندازد و يكديگر را دروغگو بخوانيد و از شما (/ از شيعيان من) جز به اندازه سرمه در چشم و نمك در غذا باقى نماند. برايتان مثلى مى‌زنم: مردى از شما، گندمش را تميز و پاكيزه مى‌كند و آن را در انبار مى‌ريزد و مدّتى آن را رها مى‌كند و هنگامى كه به آن باز مى‌گردد، متوجّه مى‌شود كه به آن، كرم زده است. آن را بيرون مى‌آورد و تميز و پاكيزه مى‌كند و دوباره آن را به انبار، باز مى‌گرداند و مدّتى رهايش مى‌كند و آن گاه كه به آن باز مى‌گردد، مى‌بيند كه بخشى از آن، كرم‌زده شده است. آن را بيرون مى‌آورد و تميز و پاكيزه مى‌كند و به انبار، باز مى‌گرداند و اين كار را انجام مى‌دهد تا از آن گندم‌ها، مقدارى مانند ته‌مانده خرمن، كرم نخورده و مقاوم در برابر آفت، باقى مى‌ماند. شما

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٤١ ح ٢٩١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١١١ ح ٥.

[٢]. علّامه مجلسى قدس سره مى‌گويد: اين جمله، امر به تقيّه كردن است؛ يعنى آنچه از دين حق در دل داريد، براى آنان‌ظاهر نسازيد، چنان كه زنبور عسل، آنچه را در شكم دارد، براى ديگر پرندگان ظاهر نمى‌كند؛ چرا كه اگر ظاهر سازد، او را نابود مى‌كنند.