زندگى‌اش بى مهار و بى مانع، همه جا را فرا بگيرد و از غرب زمين، آتشى به هيزم خشك [فتنه‌] افتد و دامنش را برچيند و ندا دهد:" واى بر آن از خونخواهى‌[١] و مانند آن!" و چون روزگار بچرخد، مى‌گوييد مرده يا هلاك شده و معلوم نيست به كجا رفته است. در آن روز، تأويل اين آيه «سپس پيروزى بر آنان را دوباره بهره شما مى‌گردانيم و با دارايى‌ها و پسران، يارى‌تان مى‌دهيم و شما را پرشمارتر مى‌كنيم» محقّق مى‌شود: و براى اين، نشانه‌ها و علامت‌هايى است. نخستين آنها، محاصره كوفه با نگهبان و خندق كندن است و دريدن شترهاى آبكش‌[٢] در كوچه‌هاى كوفه و تعطيلى مسجدها به مدّت چهل شب و پرده‌بردارى از پيكره و فرود آمدن پرچم‌هايى كه گرداگرد مسجد بزرگ، در اهتراز اند،- و كشنده و كشته، هر دو، در آتش اند- و كشتارى سريع و مرگى سخت و كشته شدن نفْس زكيّه به همراه هفتاد تن در پشت كوفه، و [فردى‌] سربريده ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] و كشتن اسقع پس از آن كه به خاطر بيعت با بت‌ها بازداشتش مى‌كنند».[٣]

ر. ك:

ص ١٦٩ (خروج يمانى، حتمى است).

[١]. ترجمه را مطابق با نسخه‌هاى متعدد ديگر آورديم كه به جاى« لرحله»،« لذحله» دارد.

[٢]. در برخى نسخه‌ها« سوزندان پايه ساختمان‌ها» آمده است( م).

[٣]. بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٧٢ ح ١٦٧( به نقل از سرور أهل الإيمان: ص ٥٠ ح ٢٩). نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٣٤٦ ح ١٣٨٢.

جهت ديدن احاديث بيشتر در زمينه جوامع علامات محتوم، ر. ك: الخصال: ص ٣٠٣ ح ٨٢، كمال الدين: ص ٦٤٩ ح ١ و ص ٥١٦ ح ٤٤ و ص ٣٢٧ ح ٧، الغيبة، طوسى: ص ٣٩٥ ح ٣٦٥، الإرشاد: ج ٢ ص ٣٦٨، الغيبة، نعمانى: ص ٣٠١ ح ٥ و ٦ و ص ٣٠٢ ح ٨ و ٩ و ص ٢٥٢ ح ٩ و ١١ و ص ٢٦٢ ح ٢١ و ص ٢٥٧ ح ١٥ و ص ٢٦٤ ح ٢٦ الاحتجاج: ج ٢ ص ٥٥٦، الثاقب فى المناقب: ص ٦٠٣ ح ٥٥١، مجموعة نفيسة:( تاج المواليد) ص ٧٠، دلائل الإمامة: ص ٤٨٧ ح ٤٨٦، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٧٩ و ٢٦٠ و ٢٣٣، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٤٧ و ٣٢٠، روضة الواعظين: ص ٢٨٧- ٢٨٨، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٤٨ و ٢٣٦، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٢٨ ح ٤٦.