دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١١ - ب - چه كسى نداى راست را مىشناسد؟

١٢٧٣. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از هشام بن سالم-: شنيدم، كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «آن دو، دو بانگ اند: يكى در اوّل شب و بانگى ديگر در آخر شب دوم».

گفتم: اين، چگونه مى‌شود؟

فرمود: «يكى از آسمان است و ديگرى از ابليس».

گفتم: اين از آن، چگونه شناخته مى‌شوند؟

فرمود: «آن را كسى مى‌شناسد كه قبل از وقوعش، [ويژگى و وصف‌] آن را شنيده باشد».[١]

١٢٧٤. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از عبد اللَّه بن سنان-: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه شنيدم مردى از قبيله همْدان به ايشان مى‌گويد: اين مردم، ما را سرزنش مى‌كنند و به ما مى‌گويند: شما ادّعا مى‌كنيد كه منادى آسمانى، نام صاحب اين امر (قيام و ولايت) را ندا مى‌دهد.

امام عليه السلام كه تكيه داده بود، خشم گرفت و [راست‌] نشست و سپس فرمود: « [اين را كه مى‌گويم،] از من روايت نكنيد؛ بلكه از پدرم روايت كنيد و اشكالى در اين، متوجّه شما نيست. گواهى مى‌دهم كه شنيدم پدرم مى‌فرمايد:" به خدا سوگند، اين، در كتاب خداى عز و جل روشن است، آن جا كه مى‌فرمايد: «اگر بخواهيم، چنان نشانه‌اى از آسمان فرود مى‌آوريم كه در برابرش گردن خم كنند» و آن روز در زمين، كسى نمى‌ماند، جز آن كه در برابرش خاضع مى‌شود و سر فرود مى‌آورد و اهل زمين، هنگامى كه ندا را از آسمان مى‌شوند، ايمان مى‌آورند؛ ندايى كه مى‌گويد:" هان! حق در على بن ابى طالب و پيروان اوست".

فرداى آن روز، ابليس به فضا صعود مى‌كند تا از اهل زمين پنهان شود. سپس ندا مى‌دهد:" هان! حق در عثمان بن عفّان و پيروان اوست كه او مظلومانه كشته شده‌

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٦٥ ح ٣١( با سند موثّق)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٩٥ ح ٤٩.