نه ترك و نه ساير قشرها كه هستند هيچيك از اينها اصلًا نخواهند كه خودشان على حده باشند. على حده بودن روى اين زمينه است كه يك دولت مركزى بخواهد بر آنها يك تحميلاتى بكند. مثل همين است كه اول هم گفتم كه تا گفته مى‌شود رژيم، دولت و اينها، مردم توى ذهنشان همان رژيم سابق و همان دولتهاى سابق مى‌آيد كه در تهران نشسته بودند و تحميل مى‌كردند به همه قشرهاى ايران زور مى‌گفتند و آنها را محروم مى‌كردند و تمام ذخايرشان را به ديگران مى‌دادند و در خوزستان مردم گرسنگى مى‌خوردند و نفت زير پايشان براى خارج صادر مى‌شد. اينها اگر حكومت اسلامى را ببينند و بدانند كه چه خواهيم كرد و چه ميل داريم انجام بدهيم، آن روزى كه حكومت اسلامى پيدا بشود تمام اين قشرهايى كه هستند اين مسائل پيش آنها ديگر طرح نمى‌شود. طرح اينكه ما مى‌خواهيم خودمان حكومتمان باشد. ما مى‌خواهيم شهردارى، خودمان باشد. اينها روى اين زمينه است كه از دولتهاى سابق ضربه خوردند. آن ضربه‌اى كه از دولتهاى سابق خوردند و تلخى‌اى كه در ذايقه همه قشرها هست اين اسباب اين شده است كه اينها خيال كنند كه اين حكومت اسلامى هم مثل حكومت شاهنشاهى است. همان طور كه حكومت شاهنشاهى همه ذخاير را مى‌برد و كردستان در حال فقر بود و عرض بكنم كه بيمارستان نداشتند و دانشگاه نداشتند و هيچ چيز، و فرض كنيد كه بلوچستان هم همين طور، بختيارى هم همين طور، اين طور بود. الآن هم كه مى‌شنوند حكومت، اصلًا در ذهنشان بيش از آن حكومتى كه در رژيم سابق بود، نمى‌آيد. از اين جهت اين حرفها را مى‌زنند و ما هم گفتيم كه ما الآن حرفهاى همه شما را مى‌شنويم تا وقتى فهميديد حكومت چيست. وقتى گفتيد حكومت، ديگر خودتان هم حرفتان را پس مى‌گيريد و ما در داخل از خود ملت، از خود داخل چيزى نداريم. ملت همه‌شان با ما هستند. آنهايى كه الآن صدا درمى‌آورند در اين قشرها، اينهايى‌اند كه از خارج الهام مى‌گيرند نه از داخل. و آنها هم بسيارشان متوجه مسائل نيستند و بعضيشان هم البته كذا هستند. و الّا نه اين است كه ما، شما خيال كنيد كه در داخل با يك مشكلاتى الآن مواجه هستيم و مردم در داخل نمى‌گذارند چه بشود نه، مسائل اين طور نيست. البته يك قضيه كه واقع مى‌شود قلمهاى دشمنهاى ما به راه مى‌افتد و