حرف مى‌زنند. و يا ديده‌اند و عمداً مى‌خواهند خلاف بگويند. اصل بيست و ششم از قانون اساسى موجود، اين قانون اساسى ما، احزاب و جمعيتها و انجمنهاى سياسى و انجمنهاى اسلامى، اقليتهاى مذهبى آزادند. و شرط اين است كه توطئه نكرده باشند براى اينكه مملكت ما را، مليت ما را، جمهورى اسلامى ما را نقض كنند. اين متن قانون اساسى است. لكن گرفتارى كه ما از اين، بعضى از اين احزاب سياسى، بعضى از اينها كه منحرف‌اند، گرفتارى كه ما از اول داشتيم اين بوده است كه از اول كه اين ملت آمده است و با فرياد اللَّه اكبر و با فرياد اينكه ما جمهورى اسلامى مى‌خواهيم، قيام كرده است و همين ملت كه فرياد كرد و كشته داده است، اين ملت غلبه كرده است، از آن اول كه اينها غلبه كردند، دستجات اينها روييدند، يا از خارج آمدند و يا در داخل كه در انزوا بودند بيرون آمدند، از سوراخها بيرون آمدند و شروع كردند كارشكنى. تا توانستند، شروع كردند به اينكه اين جمهورى باشد، جمهورى اسلامى لازم نيست. اسلامى‌اش بيخود است، بعد هم يك دسته ديگر جمهورى دمكراتيك باشد. اسلامى‌اش لازم نيست. بعد هم يك دسته ديگر جمهورى اسلامى دمكراتيك باشد. مردم ما، ملت ما، صد درصد اگر نگوييم، ٢/ ٩٨ درصد رأى داده‌اند به جمهورى اسلامى. بعد يك دسته كه جزو همان كمتر از دو قسمتى كه از صد باقى مانده است، اينها شروع كردند به اينكه مى‌خواستند كه نگذارند اولًا كه رأى مردم بدهند. حالا كه رأى دادند، شروع كردند به اينكه اخلال كنند.

بعد از آنكه از آن مرحله گذشت، همچنين قدم به قدم، سياستشان سياست قدم به قدم بود. از آن مرحله گذشت و ديدند كه مردم رأيشان را داده‌اند. آمدند دنبال اينكه نگذارند قانون اساسى نوشته بشود. قانون اساسى را نمى‌خواستند نوشته بشود. بعد كه قانون اساسى را شروع كردند نوشتن، اينها باز شروع كردند به اشكالتراشى. بعد كه آراى مردم را جست و جو كردند راجع به اينكه مردم مى‌خواستند وكلايشان را تعيين بكنند، اينها شروع كردند به سمپاشى كه وكلا تعيين نشوند. بعد كه وكلا تعيين شدند و مجلس، مجلس خبرگانى كه مردم با يك آراى زياد، اكثريت قاطع تعيين كردند، اينها شروع كردند به اينكه هى اشكال كنند به خبرگان يا اشكال كنند به اصولى كه خبرگان گذرانده‌اند. بعد از اينكه از آن هم‌