را نترسانيد از اينكه ما نظامى مى‌آوريم. ما نظاميهاى شما را اينجا دفنشان مى‌كنيم. و ما را نترسانيد از اينكه به شما براى خاطر انساندوستى گرسنگى مى‌دهيم تا بميريد. نخير، اين طور نيست. روزى ما با خداست. و ما قدرت اين را داريم كه از اين زمين خدا روزيمان را بيرون بياوريم. همه كشاورزهاى ما ان شاء اللَّه بيدار شدند و كشاورزيشان را تقويت مى‌كنند. در هر صورت مسأله اين است كه ما الآن مبتلاى به يك همچو قدرتى هستيم. و مع الأسف در داخل ما هم جناحهايى هستند دست و پا مى‌كنند كه همان مسائل را درست كنند. يعنى دست و پا مى‌كنند كه امريكا قدرت پيدا كند. اين ننگ را ما كجا بايد ببريم كه اهالى يك كشورى، افرادى كه از همين مملكت است، اينجا زاييده شده و اينجا پرورش پيدا كرده، حالايى كه مملكت ما و ملت ما قدرت امريكا را در اينجا شكست داده است، باز روابط با امريكا دارند كه برگردانند. ما اين ننگ را بايد كجا ببريم. اين شكايت را پيش كى بكنيم كه باز هم در بين جمعيت ما اشخاصى هستند كه اخلال مى‌كنند كه نمى‌خواهند جمهورى اسلامى تحقق پيدا بكند. جمهورى اسلامى اگر تحقق پيدا كند دست اربابها كوتاه مى‌شود، نبادا اين كار بشود.

پيروان منطق كارتر

از آن روز اولى كه ما آمديم به اينجا و قبلش، اخلال مى‌كردند. قدم به قدم اخلال مى‌كردند. خواستيد رأى بدهيد، رأى نمى‌گذاشتند بدهيد. يك دسته‌اى نمى‌گذاشتند.

آنجا جلو رفتيد و شكست داديد آنها را. بعدش قدم دوم. بعدش راجع به قانون اساسى، چه حرفهاى مزخرف زدند. و گفتند و اخلال به اينكه نبادا يك همچه چيزى بشود. بعد مردم رأى دادند. و در اين رأى صد در نود از آن رأى سابق بيشتر بود. مردم صدى نود رأى دادند. حالا به دست و پا افتادند كه اربابها دارند شكست مى‌خورند، چه بكنيم. باز هياهو مى‌كنند. مى‌خواهند رأى چند نفر آدم را بر رأى تمام ملت به اسم مصلحت ملت.

اين همان منطق كارتر است. منطق كارتر اين است كه ما براى خاطر اين انسان داريم سى و پنج ميليون جمعيت را زير پا له مى‌كنيم. اينها هم براى خاطر چند نفر آدم، براى خاطر