صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٥ - مسئله «ظل اللَّه»

دو حال كه زمان محمد رضا و اين زمان. آن روز اگر مشكلى براى دولت پيدا مى‌شد ملت اگر اين مشكل را اضافه نمى‌كرد رفع هم نمى‌كرد. اگر مى‌توانست اضافه‌اش هم مى‌كرد.

امروز همين ملت اگر براى دولت پيشامدى بكند خودش پيشقدم است. مى‌بينيم و ديديم اين مشكله را اينها [١] رفع نمى‌كنند. الآن هم در بسيارى از همين ممالك اسلامى مى‌بينيم كه همان بيمارى كه محمد رضا به آن مبتلا بود- و به طور زيادتر كارتر بر آن مبتلاست- آنها هم مبتلا هستند. آنها هم خودشان را مى‌بينند و يك دسته كه اقليتى هستند و به آنها چسبيده‌اند براى منافعشان. ملت خودشان را نمى‌بينند. اصلًا توجه ندارند كه ملت هم يك چيزى است. و لهذا بر خلاف موازين اسلامى، بر خلاف موازين عدل و انصاف، هر چه ظلم مى‌توانند به اين مستضعفين مى‌كنند. جمع مى‌كنند و مى‌دهند به آن عده‌اى كه دور و برشان جمع است. اگر مشكلى برايشان پيدا بشود، ابداً ملت با آنها همراه نيستند.

پشت مى‌كنند ملت به آنها. اگر اين مشكله را حكومتها رفع بكنند، حالشان خوب مى‌شود.

و اگر مشكله بين خودشان هم رفع بكنند كه با هم اين قدر اختلافات نداشته باشند، از تحت يوغ اين ابرقدرتها در مى‌آيند. مادامى كه ما با هم اختلاف داريم، اين قدرتهاى بزرگ استفاده از ما مى‌كنند. مسلمين اگر با هم مجتمع بشوند، حكومتها با هم تفاهم كنند، ملتها تفاهم خواهند كرد. ملتها مخالف نيستند با هم. حكومتها نمى‌گذارند كه ملتها با هم تفاهم كنند. اگر اين مشكله حكومت [ها] برداشته بشود از ممالك اسلامى، هيچ قدرتى بالاتر از قدرت اسلام و مسلمين نيست. براى اينكه، بيش از يك ميليارد جمعيت دارند با خزاين فراوان.

مسئله «ظل اللَّه»

ما حالا بياييم سراغ تكليفمان در اين زمان كه مواجه هستيم با اين قدرت بزرگ، و با آن توهّماتى كه در ذهن اين آقا هست. ما بايد همان طورى كه در اين يك سال، از محرم سال قبل و يك قدرى جلوترش تا آن وقتى كه سقوط كرد محمد رضا عمل كرديم، حالا

[١] دولتها.