صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٩ - غائله آفرينىهاى امريكا

وابستگيش به خارج از زمان پدرش. اين وابستگى كه اين داشت بسيار زيادتر بود از آن وابستگيهايى كه او داشت. آن هم وابسته بود، اما نه به اندازه اين.

اسلام و اتحاد، دو عامل پيروزى‌

و آنى كه براى ما همه چيز را آورد، اين دو مطلب بود: اسلام، وحدت كلمه.

مع الأسف بعد از اينكه اين انقلاب اين قدم اول را برداشت و پيروز شد و اين سد را شكست، اين اشخاصى كه آن وقت هم مخالف بودند، لكن حرف نمى‌زدند و آن اشخاصى كه تحت تأثير تبليغات سوء غربيها و اينها واقع شدند، اينها شروع كردند يك جبهه‌ها درست كردن؛ جبهه‌هاى مختلف، در صورتى كه صلاح نبود. صلاح اين بود كه جبهه‌ها همه با هم باشند، تا اينكه ما اين مسأله را وقتى به آخر رسانديم، آن وقت هر جبهه‌اى دلش بخواهد على‌ حدّه، هر حزبى بخواهد على‌ حدّه، هر [گروهى‌] على‌ حدّه.

اما به اين زودى كه ما [هنوز] در بين راه هستيم، بياييم متفرق بشويم، اين صحيح نبوده است. لكن خوب، شده است. و دنباله اين مسائل كه از آن وحدت كلمه دست برداشتند و آن وحدت مقصد كه عبارت از اسلام بود. باز يك مقدارى دست برداشته شد. يك عده‌اى دست برداشتند. دنبال آن اين فجايعى بود كه يكى بعد از ديگرى [پى در پى‌] واقع شد، غائله كردستان، غائله آذربايجان، كه الآن ما در آن وارد هستيم.

غائله آفرينى‌هاى امريكا

اين غائله آذربايجان و غائله كردستان، يك چيزى نيست كه ملت آذربايجان و ملت كردستان بخواهند، يك مسأله تحميلى است. و از سابق امر ديكته شده. توطئه شده. اين مسائل پيش مى‌آيد، همچو كه در كردستان مطلبى پيش مى‌آيد. اشخاص از همه ايران مجتمع مى‌شوند آنجا. اينهايى كه توطئه‌گر هستند، از همه ايران جمع مى‌شوند آنجا. آن وقت با اينكه ملت كردستان، همه، هر كس با ما ملاقات كرده، كاغذها نوشته، آنها «جمهورى اسلامى» را مى‌خواهند و نه تجزيه مى‌خواهند، و نه چيزهاى ديگرى. البته مطالبى دارد همه ايران .... همان طورى كه براى همه ايران است. براى همه است. اين‌