يكى از مهماتى است كه در سرتاسر كشور بايد عمل بشود. خوب، شماها با اين طور كه گزارش مى‌دهيد خيلى كار ارجمندى كرديد، و اميد است كه شما منطقه خودتان را كه منطقه قم است خودكفا كنيد. بلكه ان شاء اللَّه بعدها صادرات هم داشته باشيد. لكن مسأله مسأله قم نيست، مسئله تهران نيست، مسأله يك استان نيست، مسئله همه ايران است. تمام ايران بايد همين وضعى كه شما پيدا كرديد و اجتماع كرديد و برنامه ريختيد و از روى برنامه به طور صحيح، به طور سالم، بدون اينكه يك تعدى به كسى بشود، بدون اينكه يك خلاف اسلامى بشود، كارتان را انجام داديد و بهره‌گيرى هم ان شاء اللَّه مى‌كنيد، و اميد است كه زيادتر از اين مقدارى كه خيال مى‌كنيد خداوند بدهد.

ايران در جنگ اقتصادى‌

لكن در همه جا بايد اين مطلب بشود كه دو تا اصل را بايد همه، همه قشرهاى ملت مراعات كنند: يكى اينكه ادراك اين را بكنند كه ما اگر اقتصادمان تابع خارج باشد آن وقت يك روز مى‌بينيد كه خارجيها نمى‌خواهند به ما چيزى بدهند، و وقتى كه در را بستند ما بايد تسليم آنها بشويم كه هر چه مى‌گويند عمل كنيم. و اين شايسته يك مملكت اسلامى، يك جمهورى اسلامى نيست كه پيوسته به غير باشد در اقتصادش، در گندمش، در جوش، در برنجش، در اينها. اين بايد با همت كشاورزها، با همت قشرهاى متوجه، با همت دولت كه كمك بكند به كشاورزها، و با اينكه همه احساس يك وظيفه بكنند. يك وقت اين است كه انسان مى‌خواهد براى منافعش يك كارى بكند، گندم زياد بشود كه منفعت ببرد، خوب، اين يك مسئله‌اى است كه يك قدرى هم اختيارش با خودش [است‌] آن نمى‌خواهد نمى‌برد. يك وقت كشور شما در يك حالى واقع شده است كه وظيفه شرعى الهى است كه كارهايى بكنيد كه وابسته به غير نباشيد. الآن ما يك وضعى داريم كه چنانچه خداى نخواسته خودكفا لا اقل نشويم و نتوانيم خودمان خودمان را اداره بكنيم. خوب، آنها ما را تهديد كردند با اين كه حصر اقتصادى مى‌كنيم. و آن دولتها هم بسيارشان با اينها موافق‌اند، و لو اينكه ملتها موافق نيستند. لكن خوب بعضيها موافق‌اند