صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩١ - كرنش در برابر نفت

ايشان [را] نفرستند، ممكن است كه اينها محاكمه بشوند. و اگر محاكمه بشوند، كارتر مى‌فهمد ... چه خواهد شد.

طبل تو خالى‌

كارتر گاهى ما را از نظامى، گاهى ما را از جهات اقتصادى مى‌ترساند. و خودش هم مى‌داند كه اين طبل ميان تهى است كه دارد مى‌زند. و نه همچو عرضه نظامى دارد و نه از او گوش مى‌كنند. باز اين اشتباه روى همان بيمارى كه اين ابرقدرتها دارند، اين باز يك اشتباه است كه گمان مى‌كند كه تمام كشورها مثل يك انگشتر در دست اوست كه اگر يك وقت گفت كه مثلًا گندم نفروشيد به ايران، تمام كشورها دستشان را به سينه مى‌گذارند و تعظيم مى‌كنند و مى‌گويند چشم! و ايشان فهميد اين را كه حتى در كشور خودش هم از او اطاعت نكردند. وزير كشاورزى خودش هم گفت كه امرى است غير صحيح. و ما چه احتياجى داريم به گندم امريكا. ما نفت داريم. ما آن را داريم كه آن سياستمدار بزرگ انگلستان در زمان جنگ- چرچيل- وقتى كه مواجه بودند با آلمان، و تقريباً از ترس اينكه حالا ديگر بايد شكست بخورند، وقتى كه آمد در مجلس انگلستان ظاهراً صحبت كرد و مصيبتهاى خودش را كه ما چه شديم، چه شديم، كجا شكست خورديم [تشريح كرد] آخرش گفت كه اما پيروزى مال آن است كه روى موجهاى نفت نشسته است!.

كرنش در برابر نفت‌

ما روى موجهاى نفت نشسته‌ايم. شما غارت كرديد ما را. نفتهاى ما را برديد. در ازاى آن به ما تفنگ و توپ داديد. آن توپ و تفنگى كه و آن اسلحه‌هايى كه براى خودتان بود، نه براى ما. ما نفت داريم. دنيا نفت مى‌خواهد. امريكا را نمى‌خواهد دنيا. دنيا كارتر را نمى‌خواهد. دنيا نفت مى‌خواهد. ما كه نفت داريم، مملكتهاى ديگر به ما خضوع خواهند كرد. نه تو كه مى‌خواهى رياست جمهورى پيدا بكنى راهش را نمى‌دانى. تمام دست و پاهاى اين براى اين است كه در بعد از اينكه اين دوره گذشت باز او را رئيس جمهور كنند. لكن سوراخ دعا را گم كرد. او خيال مى‌كرد كه اگر ارعاب كند مملكت ايران را و اگر