صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٦ - دعوت به رعايت موازين اسلامى

يك نويسنده‌اى كه از اول كه وارد مى‌شود «بسم اللَّه الرحمن الرحيم» در كلامش مى‌نويسد و بعد هم از «جمهورى اسلامى» شروع مى‌كند [ستايش‌] كردن و [تمجيد] كردن، تعريف كردن. لكن از زير لطمه بر اسلام وارد مى‌شود. با اين نمى‌شود الآن كارى كرد. هر كارى بخواهيد بكنيد مى‌گويند او يك مسلمان است؛ يك آدم حسابى است.

نمى‌شود، اين تا افشاء نشود. تا مشتش باز نشود توى مردم. اين مقدس مآبى كه هر روز مى‌رود پشت سر فلان آقا نماز مى‌خواند و گاهى هم سهم امام مى‌دهد براى اغفال آن آقا، لكن در واقع مخالف با اين رژيم است و مى‌خواهد بزند اين رژيم را و از هم بشكند، مشكل است با او معارضه كردن. اين را جز افشاگرى الآن جور ديگر راه نداريم. راه اين است كه مطالب اينها و خيانتهاى اينها را هر كس پيدا كرد اين را بگويد كه اين طور شد.

البته اعراض مسلمين محترم است و كسى حق ندارد كه همين طور بيخودى هر كس هر طورى دلش بخواهد، با هر كس دشمن است بگويد اين ساواكى است، نمى‌دانم اين [وابسته‌] است. اعراض مردم محترم است. مگر اينكه معلوم بشود كه اين عِرض اسلام را مى‌خواهد ببرد. آن وقت ديگر محترم نيست.

دعوت به رعايت موازين اسلامى‌

با احتياط بايد عمل بشود. با ضوابط اسلامى بايد كارها عمل بشود. كميته‌هايى كه شما در آن هستيد ضوابطش بايد اسلامى باشد. روى اغراض نباشد. كسى با يك كسى خوب نيست، فرض كنيد كه از مى‌آيد يك چيزى مى‌گويد، كميته امداد هم فرض كنيد، اقدامى مى‌كند، اين طور نبايد باشد. بايد روى ضوابط اسلامى، بطورى كه پيش خداى تبارك و تعالى، روسفيد باشيم. اگر هم در اينجا به ما يك چيزى مى‌گويند، آنجا روسفيد باشيم. و همين طور همه قشرهايى كه الآن دارند خدمت مى‌كنند؛ از دادگاهها گرفته تا پاسبانها، ارتش، ژاندارمرى، شهربانى و همه قشرهايى كه خدمت در جمهورى اسلامى مى‌كنند، بايد اسلامى باشند.

نمى‌شود يك كسى بگويد من در جمهورى اسلام دارم كار مى‌كنم و مع ذلك ربا