صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٧ - اهميت مراسم عزادارى

نق و نقى بود، حالا ديگر نبايد باشد. بايد همه دستجمعى با هم باشيم، و اين راه را برويم.

و مطمئن باشيد كه پيروز خواهيد شد. حق پيروز است. حق پيروز است. منتها ما رمز پيروزى را بايد پيدا بكنيم كه رمز پيروزى ما چه بوده است. و رمز بقاى شيعه در اين طول زمان- از زمان امير المؤمنين، سلام اللَّه عليه، تا حالا- در زمانهايى كه شيعه جمعيتش كم بوده است، ناچيز بوده است. حالا- الحمد للَّه- زياد است. اما آن وقت كم بوده. نه اينكه زياد در مقابل ديگران. بايد ببينيم رمز بقاى اين مذهب و بقاى ممالك اسلامى، ممالك شيعى چه بوده است. ما بايد آن رمز را حفظش بكنيم. يكى از رمزهاى بزرگى كه بالاترين رمز است، قضيه سيد الشهداست. سيد الشهدا- سلام اللَّه عليه- مذهب را بيمه كرد.

با عمل خودش اسلام را بيمه كرد. نگه داشت. و آن نهضتى كه آن بزرگوار كرد و شكست داد،- به و لو كشته شد. لكن شكست داد- بر اموى و بر ديگران، آن نهضت بايد حفظ بشود.

اهميت مراسم عزادارى‌

اگر ما بخواهيم مملكتمان يك مملكت مستقلى باشد، يك مملكت آزادى باشد، بايد اين رمز را حفظ بكنيم. اين مجالسى كه در طول تاريخ برپا بوده است و با دستور ائمه- عليهم السلام- اين مجالس بوده است، خيال نكنند بعضى از اين جوانهاى ما كه اين مجالس، مجالسى بوده است كه گريه در آن بوده است؛ حالا ما بايد گريه ديگر نكنيم. اين يك اشتباه است كه مى‌كنند. حضرت باقر- سلام اللَّه عليه،- شما بهتر مى‌دانيد- حضرت باقر، سلام اللَّه عليه- وقتى كه مى‌خواستند فوت كنند وصيت كردند كه ده سال- ظاهراً- كه در منى‌ اجير كنند كسى را، كسانى را كه براى من گريه كنند. اين چه مبارزه‌اى است؟

حضرت باقر احتياج به گريه داشت؟ حضرت باقر مى‌خواست چه كند گريه را؟ آن وقت هم در منى‌ چرا؟ ايام حج و منى‌. اين همين نقطه اساسى، سياسى، روانى، انسانى است كه ده سال در آنجا گريه كنند. خوب مردم مى‌آيند مى‌گويند چه خبر است، چيست؟

مى‌گويند [جريان‌] اين طور بوده. اين توجه مى‌دهد نفوس مردم را به اين مكتب. و ظالم را