صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١ - مصاحبه با خبرنگاران راديو- تلويزيون آلمان غربى (اهداف و مشكلات انقلاب)

جلد يازدهم‌

مصاحبه [با خبرنگاران راديو- تلويزيون آلمان غربى (اهداف و مشكلات انقلاب)]

زمان: ١٧ آبان ١٣٥٨/ ١٧ ذى الحجه ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: بيان اهداف، مسائل و مشكلات انقلاب- جنايات و توطئه‌هاى امريكا

مصاحبه‌كننده: خبرنگاران شبكه راديو- تلويزيون آلمان غربى‌

سؤال: [امام! شما كه كوشش مى‌كنيد جامعه‌اى برقرار كنيد كه نمونه ارزشهايى باشد كه در صدر اسلام ديده‌ايم. در زمان پيغمبر اسلام در مدينه و جامعه كوفه در زمان حضرت امير ديده شده است. شما تصور مى‌كنيد كه اين ارزشها كه در آن جامعه بوده، قابل انطباق با دنياى جديد قرن بيستم هست يا خير؟ و چگونه؟].

جواب: بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌. ارزشها در عالم دو قسم است. يك قسم ارزشهاى معنوى، از قبيل ارزش توحيد و جهاد مربوط به الوهيت و از قبيل عدالت اجتماعى، حكومت عدل و رفتار عادلانه حكومتها با ملتها و بسط عدالت اجتماعى در بين ملتها و امثال اينها كه در صدر اسلام يا قبل از اسلام از آن وقتى كه انبيا مبعوث شدند، وجود داشته و قابل تغيير نيست. عدالت معنايى نيست كه تغيير بكند؛ يك وقت صحيح و زمانى غير صحيح باشد.

ارزشهاى معنوى ارزشهاى هميشگى هستند كه قبل از صنعتى شدن كشورها، ضمن و بعداً در آن نيز وجود داشته و دارد. عدالت ارتباطى به اين امور ندارد. قسم ديگر امورى است مادى كه به مقتضاى زمان فرق مى‌كند، در زمان سابق يك طور بوده است و بعد رو به ترقى رفته است تا به مرحله كنونى رسيده است. و بعد از اين هم بالاتر خواهد رفت.

آنچه ميزان حكومت و مربوط به اجتماع و سياست است؛ ارزشهاى معنوى است. در صدر اسلام در دو زمان، دو بار حكومت اصيل اسلام مُحقَّق شد. يك زمان رسول اللَّه و ديگر وقتى كه در كوفه على بن ابي طالب- سلام اللَّه عليه- حكومت مى‌كرد. در اين دو مورد بود كه ارزشهاى معنوى حكومت مى‌كرد؛ يعنى يك حكومت عدل برقرار و حاكم ذرّه‌اى از قانون تخلّف نمى‌كرد. حكومت در اين دو زمان، حكومت قانون بوده است. و