تا بين ملت يك تفرقه‌اى حاصل بشود، و اين محل براى آنها محفوظ باشد، و آن آدم جانى هم به اينجا برنگردد. اينها الآن در فكر اين معنا هستند. ملت ما بايد بيدار باشد، با بيدارى راه برود، مع ذلك بايد تشنج هيچ نباشد، آرامش بايد باشد. اگر يك دسته‌اى آمدند، گفتند كه فلان سفارتخانه مثل اين است، هيچ گوش به آنها ندهيد. همه سر جاى خودشان آرام، ما الآن تمام نقطه نظرمان اين سفارتخانه است. ملت ايران تمام توجهش به اين سفارتخانه است. ملت ايران تمام توجهش به اين است كه اين خائن را از امريكا بيرون بكشد و بياورد اينجا. بله، اگر اين خائن به يك مملكت ديگر، به انگلستان هم رفته بود، ما با انگلستان همان را مى‌كرديم كه با امريكا. اگر به فرانسه رفته بود همين طور. لكن امريكا، آن كه دشمنى‌اش از همه كس بر ما زيادتر است و ما آن قدر صدمه كه از امريكا ديديم از هيچ كس نديديم. اين اوست كه دست به اين طور جنايات دارد مى‌زند. و ما هيچ خوفى در دلمان نيست راجع به اينكه اين يك كارى بكند، يك ترورى بكند. ترور را كسى از آن مى‌ترسد كه اينجا را جايگاه، خيال كند و جا گرم بكند. كسى كه ميل دارد از اينجا برود پيش آنهايى كه جهاد كردند و مُردند و كشته شدند، ديگر ترس ندارد اين حرفها؛ ترور به جهنم. همين پريروز به من مكرّر گفتند، نه، همين پريروز، پريروز هم باز بعضى از آقايان آمدند كه توطئه‌اى شده است در اينجا. گفتم خوب، اين هم جزء آنها باشد، جهنم. ملت ما ديگر احتياجى به افراد ندارد، احتياج به يك فردى مثل من ندارد.

ملت ما همه‌شان الآن راه خودشان را پيدا كردند و دارند مى‌روند. من هم نباشم راه را مى‌روند. شما هم نباشيد راه را مى‌روند. ملت ما اين طور شده، ديگر خوفى در كار نيست تا ما را بترسانند از قدرتها.

اولويت خدمت به مستضعفان و محرومان‌

بايد همه شما و همه ما با چشمهاى باز، دلهاى روشن به اين توطئه‌ها نظر بكنيم و اين توطئه‌ها را بشكنيم. و باز همه ما بايد همان نيرو را صرف كنيم، خدمت بكنيم؛ آن هم اوّل خدمت به مستضعفين، اوّل خدمت به زاغه‌نشينها، اينهايى كه ما مرهون آنها هستيم در