صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠ - سخنى در فضايل حضرت على (ع)

سخنرانى [در جمع اعضاى انجمن تبليغات فرهنگ اسلامى خرّم‌آباد (قانون اساسى)]

زمان: ١٨ آبان ١٣٥٨/ ١٨ ذى الحجه ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: قانون اساسى و ولايت فقيه- توجه به مسائل اساسى كشور

مناسبت: عيد غدير

حضار: اعضاى انجمن تبليغات فرهنگ اسلامى و جمعيت شير و خورشيد (سابق) خُرّم‌آباد لُرستان‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

سخنى در فضايل حضرت على (ع)

من عيد سعيد را به همه مسلمين و بر ملت شريف ايران، به شما آقايان تبريك عرض مى‌كنم. عيدى كه در آن امامت امّت ثبت شد، و پيغمبر اسلام امام را براى امامت امّت نصب كرد. چه شخصى را، چه شخصيتى را! شخصيت اين مرد بزرگ كه امام امّت شد، شخصيتى است كه [در] اسلام و قبل از اسلام و بعدها هم كسى مثل او نمى‌تواند سراغ كند. يك موجودى كه امور متضاده را در خودش جمع كرده بود. كسى كه جنگجوست اهل عبادت نمى‌شود. كسى كه قوه بازو مى‌خواهد داشته باشد اهل زهد نمى‌تواند باشد.

كسى كه شمشير مى‌كشد، و اشخاصى را كه منحرف‌اند درو مى‌كند، اين نمى‌تواند عاطفه و اهل عاطفه، آن طور كه اين شخص داشت، باشد. اين شخصيت بزرگ، امور متضاده را در خودش جمع كرده. در عين حالى كه روزها روزه، و شب به عبادت مشغول، و گفته شده است كه شبى هزار ركعت نماز مى‌خواند. و در عين حالى كه غذاى او- آن طورى كه در تاريخ ثبت شده است- از نان و سركه، و فوقش زَيْت‌ [١] يا نمك، بيرون نبوده است. در عين حال قدرت بدنى، آن طور قدرت است كه- آن طورى كه در تاريخ هست- آن درى‌

[١] روغن زيتون.