صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٤ - نقش فرد، در جامعه

سخنرانى [در جمع فرهنگيان محلات (خيانتهاى پهلوى- تلاش براى خودكفايى)]

زمان: ٣ دى ١٣٥٨/ ٤ صفر ١٤٠٠

مكان: قم‌

موضوع: خيانتهاى دودمان پهلوى- گسستن زنجيرهاى وابستگى- تلاش براى خودكفايى و بى‌نيازى‌

حضار: فرهنگيان و معلمان شهرستان محلات‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

نقش فرد، در جامعه‌

محلات يك محلى است كه من بعضى تابستانها مى‌رفتم. تابستان را آنجا بودم. و در آن وقت كه من آنجا بودم احساس مى‌كردم كه مردم محلات با مردم بسيارى از جاها فرق دارند. توجهشان به ديانت بيشتر بود از بعضى جاهاى ديگر. از خيلى جاهاى ديگرى. و من اينكه فهميدم اين بود كه محل به واسطه خوبى علما خوب بودند، علمايى كه در محلات بودند، علمايى بودند كه اخلاق صحيح، وظايف ملاييشان را، وظايف ديانتشان را خوب عمل مى‌كردند. مردم هم به تبعيت آنها خوب شده بودند. اهل مسجد بودند.

همه اهل دعا و اهل عبادت و اهل كار و همه چيز بودند. محلات، من حالا قريب بيشتر از شايد سى سال است، يك همچو چيزهايى است كه ديگر آنجا را نديدم. نمى‌دانم الآن باز همان است. من اميدوارم كه همان باشد. اگر انسان خودش متحول بشود به يك انسانى كه تحت تربيت انبيا بايد انسان بشود، جامعه هم به تبع او به ترقى مى‌رسد. گاهى يك فرد در يك جامعه موجب فساد مى‌شود، و گاهى هم يك فرد در يك جامعه موجب صلاح مى‌شود. اين فرد گاهى از قشر قدرتمندان هست كه مردم به او توجه دارند. گاهى از قشر روحانيين هست كه آن هم مردم به او توجه دارند. قشر قدرتمندها كمتر تويشان پيدا مى‌شود كه اشخاص ساخته شده باشند. من كه حالا ياد ندارم. اما كمتر پيدا مى‌شود. در قشر روحانيين پيدا مى‌شود. و اگر روحانى، در يك محل يك روحانى متعهد باشد، آن‌