صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٢ - خودكفايى و بىنيازى، تنها راه رسيدن به استقلال و آزادى

شما دست همين بچه‌هاست كه بعدها اينها بايد دست بگيرند. اينها را اگر از حالا تربيت بكنند يك تربيت سالم، بعدها اين مملكت را حفظ مى‌كنند.

الآن ما همه جهاتمان بايد متوجه به اين باشد كه اين دشمن را از ميدان بيرون كنيم. بعد بنشينيم همه چيز را بسازيم. البته نمى‌گويم حالا نسازيم. حالا هم بايد بسازيم. الآن ما محتاج به كشاورزى هستيم. بايد كشاورزى به يك حال توسعه‌اى انجام بگيرد. ما نبايد هى بنشينيم اينجا محتاج به اين باشيم كه برويم دشمنهامان از آنها يك چيزى را بخواهيم.

دستمان را دراز كنيم پيش دشمنمان كه از آنها يك چيزى بگيريم براى زندگيمان.

خودكفايى و بى‌نيازى، تنها راه رسيدن به استقلال و آزادى‌

ما بايد خودمان بناى بر اين بگذاريم كه خودكفا باشيم. بناى به اين بگذاريم كه از اين زمين خدا كه به ما داده است كه كشور ما، كشور خيلى بزرگى داريم. اينجا مى‌گويند كه صد و پنجاه ميليون جمعيت مى‌توانند زندگى بكنند. ما حالا هم سى و پنج ميليون جمعيت فرض كنيد هستيم. در يك كشورى كه صد و پنجاه ميليون جمعيت مى‌تواند در آن زندگى بكند، ما اگر روى اصول صحيح اين مملكت را اداره بكنيم، بهترين زندگى براى ملت ما مى‌تواند حاصل بشود. لكن نمى‌خواهند اين طور بشود، نمى‌گذارند. اين شط كارون تا برسد به آنجايى كه به شط العرب مى‌خواهد برسد، اين شط همين طور آبش هرز مى‌رفت. يك وقتى كه من رفته بودم از آنجا عبور كنم، بيابان و هم زمينهاى سالم، همين طور افتاده بود. اين آب اگر خرج اين زمين مى‌شد و اين زمين آباد مى‌شد، براى صد ميليون جمعيت مى‌توانست ايران ارزاق بدهد. نه اينكه حالا كه سى و پنج ميليون است نتواند خودش را اداره كند.

ما بايد بناى بر اين بگذاريم كه احتياجمان را از غير خدا سلب كنيم. احتياجمان را از دشمنهاى خودمان سلب كنيم كه ما محتاج به دشمنمان نباشيم كه از دشمنمان بخواهيم يك چيزى بگيريم براى رزق خودمان. و اين به اين است كه همه همت كنند. ملتى باشند كه بيدار شدند بحمد اللَّه، همت كنند و اين قشرهاى فاسدى كه نمى‌گذارند كار انجام‌