حالا اين امر محول به خود اين آدم است كه ببينيم چطور تشخيص مى‌دهد. آيا تشخيص مى‌دهد كه براى به دست آوردن رياست جمهورى اين است كه يك جنگى در دنيا راه بيندازد و مملكت خودش را به خرابى بكشد؟ اين طور تشخيص مى‌دهد تا وارد بشود به جنگ؟ آن هم در جنگ شكست خواهد خورد. احتمال اينكه او در جنگ پيروز بشود نيست در كار. و يا تشخيص مى‌دهد كه چنانچه روى موازين عقلى و عقلايى رفتار كند كه يك مجرمى كه به اين مملكت پنجاه و چند سال جرم كرده و جوانهاى ما را كشته و همه ذخاير ما را برده است و از بين برد و مملكت را به تباهى كشيده، او را تحويل بدهد. وقتى تحويل داد ما هم اين اشخاصى را بر فرض اينكه اينها مجرم باشند- كه مجرم هم هستند، اينها را ما مجرم مى‌دانيم كه در اينجا هستند- لكن اگر او را تحويل داد و اموال ما را هم تحويل داد، آن وقت ما مضايقه نداريم كه اينها را عفوشان كنيم.

[مطبوعات غرب دائماً در مورد ديكتاتورى و هرج و مرج در ايران گزارشهاى دروغين طرح مى‌نمايند، از آنجايى كه اولين بار است كه شما اروپا را مخاطب قرار مى‌دهيد، پاسختان در مورد اين اكاذيب چيست؟]

- خود شما داريد مى‌گوييد كه دروغ دارند مى‌گويند. من متأسفم از اينكه غرب با آن هياهو كه در دنيا راه انداخته است راجع به تمدن، راجع به انسانيت غرب و اينها، آن وقت اين دستگاه مخابراتى آنها كه حساسترين دستگاه است، اين طور باشد كه مطالبى كه در ايران اصلًا وقوع پيدا نكرده، آنها در آنجا تبليغ مى‌كنند و نشر مى‌دهند. و اگر يك چيزى اينجا يك طور تحقق پيدا كرده، آنجا عكسش را منتشر مى‌كنند. اين چه ممالكى است كه مطبوعاتشان اين طور است. اين آزادى كه اين آقايان به اين مطبوعات داده‌اند، اين آزادى سالم است؟ صحيح است؟ مطبوعاتى كه لسان يك مملكت است، آبروى يك مملكت به آنها بسته است، اينها بنا بگذارند اين طور اراجيف را بنويسند؟ دروغها را بنويسند؟ مملكت را بگويند كه ديكتاتورى است؟ كجاى مملكت ما ديكتاتورى است؟

بيايند ببينند اشخاص. ببينند كجاى اين مملكت ديكتاتورى است؟ چه ديكتاتورى كرده‌اند اينجا؟ اينجا همه دارند به آزادى رفتار مى‌كنند. همه كارى را دارند مى‌كنند و ما