صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٣ - سازندگى درونى، گامى در راه نور و روشنايى

به آن، قلب انسان بيابد اين مطلب را، از معصيت كنار مى‌رود. تمام معصيتها براى اين است كه انسان نيافته اين مسائل را. برهان هم بر آن دارد. برهان عقلى هم قائم است به اينكه خداى تبارك و تعالى همه جا حاضر است. هم برهان است و هم همه انبيا گفته‌اند «وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ‌» [١] قرآن است، او با شماست. هر جا هستيد او با شماست. ما اين را از قرآن شنيده‌ايم. به برهان هم ثابت هست، لكن به قلب ما نرسيده است. ما مثل مرده شور نشده‌ايم. تا حالا در اين باب، ما مثل مردم عادى هستيم كه مطلب نرسيده به قلبمان، تا اگر بخواهيم يك غيبت بكنيم، يك تهمت بزنيم، يك كار زشت بكنيم ببينيم محضر خداست. محضر احترام دارد. انسان در محضر يك بزرگى كه در نظر خودش بزرگ است، احترام مى‌كند از آن محضر. اگر يك شخصى كه در نظرتان بزرگ است پيش شما باشد، در محضر او كار خلاف نمى‌كنيد، چه رسد به اينكه در محضر او به او خلاف بكنيد. كار خلاف مطلقاً آدم نمى‌كند در محضر يك كسى كه ادراك كرده است كه اين بزرگ است، محترم است. چه رسد به اين كه در محضر آن محترم به خود آن محترم خلاف احترام بكند. محضر، محضر خداى تبارك و تعالى است. عالم محضر است. تمام عالم محضر او است. معصيت مخالفت با خود اوست. با آن كسى است كه در محضرش هستيد. بسازيد.

سازندگى درونى، گامى در راه نور و روشنايى‌

بايد بسازيم خودمان را، جديت كنيد كه اين جهاد سازندگى را از خودتان شروع كنيد.

وقتى از خودتان شروع كرديد هر كارى بكنيد، اين كارى است الهى. وقتى خودتان را ساختيد، تمام كارهايتان كارهاى الهى مى‌شود. براى اينكه از ظلمتها بيرون رفته‌ايد. در نور وارد شده‌ايد. همه اعمالتان نورانى مى‌شود. حرف كه مى‌زنيد نور است. با گوش هم كه مى‌شنويد نور است. با قلبتان هم ادراك مى‌كنيد و با نور ادراك مى‌كنيد. اصلًا شما شده‌ايد نور.

[١] سوره حديد، آيه ٤.