صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٨ - حرمت اعتياد به مواد مخدر

مبارزه با مواد مخدر

يك نقشه‌هاى مختلفى است براى جوانهاى ما. يك بابش همين باب مخدرات است؛ ترياك و هروئين و امثال ذلك، كه اين را، همين طورى كه شما الآن مشغوليد يك كار الهى است شما داريد مى‌كنيد. مسئله نجات يك آدم نيست، مسئله نجات اسلام است. مسأله آن هم اگر بود لازم بود. اما مسأله بالاتر از اينهاست، عميق است مسأله.

همان طورى كه پخش هروئين در سرتاسر كشور به توسط اشخاص، كه يا نمى‌دانند دارند چه مى‌كنند، يا دانسته مى‌كنند، اين روى توطئه‌اى است براى اينكه قشر جوان را مهمل بار بياورند، كه نفتش را مى‌برند اين مشغول هروئينش باشد. شرافت مليش را دارند مى‌برند اين مشغول ترياكش باشد. اين همه اشخاصى كه بتوانند جلوى اينها را بگيرند معالجه‌شان بكنند، بايد معالجه بكنند، نصيحتشان كنند كه آقا يك موجودى كه مى‌خواهد همه كار ازش مى‌خواهد بيايد چرا خودت را مهمل مى‌كنى، كه چند دفعه اين كار را بكنى بعدش يك آدم مهملى بشوى كه هيچ كار ازت نيايد. برو معالجه كن. در بين مردم واقع بشو. در جناح خَلاقِه واقع بشو. اين يك امرى است لازم، اين هم از آن امورى است كه باز برمى‌گردد به حفظ حيثيت يك ملت و اسلام. اگر اسلام نداشته باشد، اگر كشور ما نداشت اين جوانها را كه فرياد زدند و مشتشان را گره كردند، اللَّه اكبر گفتند و اينها را بيرون كردند، اگر فرض كنيد كه جوانهاى ما خداى نخواسته مبتلا به هروئين بودند اين كار را مى‌توانستند بكنند؟ آدم وافورى مى‌تواند پا شود توى خيابان مشتش را گره كند و جنگ كند. و آدم هروئينى مى‌تواند اين كار را بكند.

حرمت اعتياد به مواد مخدر

اين يك باب است كه باز چون برگشتش به حيثيت اسلام است لازم است. يعنى واجب است به هروئينيها كه بروند خودشان را معالجه كنند، و حرام است براى اشخاصى كه نيستند در اين باب بروند وارد بشوند، چه هروئين و چه ترياك و اينها و چه مشروبات و امثال اينها. همه اينها انسان را از آنى كه هست ساقطش مى‌كند. يعنى يك آدمى كه همه‌